Het voelt weer spannend

Nog ruim een week te gaan en dan is het zover, mijn
eerste marathon op mijn 5fingers sprint  Nou ben ik de 50 marathons gepasseerd, maar ik merk dat deze toch weer anders is. Het voelt weer spannend, net als de eerste marathon. Zo'n eerste marathon vergeet je nooit. In mijn geval was dat in Amersfoort halverwege de jaren '80. Ik sportte wel veel maar had niet specifiek voor de marathon getraind. Onervaren en jong als ik was knalde ik erin als ware het een 5 km wedstrijd . Het waren twee halve marathons.  De eerste liep ik onder de 1:20 en bij 30 km ging het kaarsje volledig uit. Ik kwam binnen in 3:32 uur. Flink wat gewandeld , maar de laatste paar 100 m natuurlijk wel "hardlopend". Dat wil ik nu dus anders doen, hoewel ik ook nu niet precies weet wat mij te wachten staat. Ik heb in de training niet langer dan 30 km op mijn 5fingers gelopen. Komende zondag staat de laatste 30 km op het programma. Het grote verschil met toen is dat ik nu weet wat het is om een marathon te lopen en niet meer hoef te bewijzen dat ik het kan.  Maar spannend is het wel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s