De oneenzaamheid van de lange duurloop

Ik keek vanmorgen wat verdwaasd rond. Waar kwam dat geluid vandaan. Was het één van de katten die met een speeltje rondom het bed bezig was, want dat is altijd leuk om te doen als de baas nog ligt te slapen. Nee, het was de wekker. 05:45 uur gaf hij aan. Tijd om op te staan, want ik mocht weer een lange duurloop doen. Een hoop loopmaatjes kozen ervoor om vandaag de drukte van de Zandvoort circuitrun op te zoeken, maar ik koos voor de eenzaamheid van de lange duurloop. Nou is dat niet helemaal waar, want eenzaam is het nooit. Ik wordt begeleid door de lichte roffel van mijn schoenen op het asfalt. Het geklots van het water in de bidons en de geluidjes van mijn rugzak. Daarnaast zijn er , hoe vroeg je ook vertrekt, altijd andere mensen die je op je pad tegenkomt.

Het mooiste moment van deze duurloop voor mij vond plaats na zo’n  15 km. Ik had net met wat water de laatste restjes ontbijtkoek uit mijn mond gespoeld toen ik ze zag. Twee zwarte en twee witte zwanen. Nou is het niet zo bijzonder dat ik de witte zwanen zag. maar wel dat er ook twee zwarte waren. Het werd nog veel mooier. De zwarte zwommen naast elkaar, maar de witte ook. De zwarte zwommen vlak langs de oever en de witte evenwijdig 10 m verderop in dezelfde richting. Met dit beeld op mijn netvlies besloot ik verder te lopen. Je kunt wel langer blijven kijken, maar gezien de grote van het water zouden ze niet lang zo blijven zwemmen en zou de magie van het beeld verdwenen zijn.

Zo’n moment geeft mij weer voor kilometers energie. Meer dan ik met eten en drinken op zou kunnen. Natuurlijk heb ik nog veel meer gezien. Een paar fazanten, konijnen, een haas, een vos, herten en vele soorten vogels. Na 40 km vond ik het genoeg. Ik was wat te vroeg op de afgesproken plaats van bestemming, maar dat was niet erg. Het terras was open en er zaten al een paar bekende loopmaatjes aan de koffie. Het was weer een mooie duurloop geweest. Van eenzaamheid was geen sprake geweest.

Advertenties

Het onverwachte

06:15 uur . Over een kwartier zou de wekker gaan. De bedoeling van vandaag was een duurloop te doen van zo’n  drie uur.  Nog even wachten voordat het alarmgeluid mij uit bed zou sturen. Maar wilde ik dat wel? Nee, ik lag nog lekker slaperig en waarom zou ik eigenlijk drie uur gaan lopen na de 50 km van vorige week. Het alarm uitgezet en nog eens omgedraaid. 07:30 uur. Nu wel lekker wakker en er uitgegaan voor een ontbijt. Het loopplan voor vandaag werd bijgesteld naar 2 uur rustig lopen. 08:30 uur. Ik was zover en ging  de deur uit. Een route had ik niet in mijn hoofd zitten. Ik ging gewoon hardlopen richting de duinen. Na een paar km, die net echt soepel liepen, besloot ik een doorsteek te maken door Leyduin en zo naar de ingang te lopen van de Amsterdamse Waterleidingduinen. Daar had ik een afspraak om rond 10:30 uur aan te schuiven bij de koffietafel. Nou was ik al een paar keer door Leyduin gelopen maar de groen/gele routepijltjes waren mij nog nooit opgevallen of ze waren  nooit tot mijn brein doorgedrongen. Ik had nog ruim de tijd dus de routepijltjes gevolgd. Een mooie route over bospaden langs Leyduin, Vinkenduin en Woestduin totdat ik geen pijltje meer zag, maar wel een boswachter. Hij wist niet hoe de route liep, maar ik kon wel even met hem meewandelen naar zijn boswachtershuisje om te kijken of daar een routebeschrijving was. Nou was mijn loopplan voor vandaag toch al een paar keer bijgesteld zodat ik besloot een stukje met hem mee te wandelen. Al pratende wandelden we naar zijn huisje waar hij na een korte zoektocht een routebeschrijving vond.  Op de kaart stond niet alleen deze route , maar ook nog twee andere uitgezette routes die je apart kon lopen  of samen en dan een ronde van 16 km vormden. Dat was dan weer een beetje teveel voor vandaag. Ik bedankte hem en liep nog één keer de gemarkeerde route ( 4 km ) waar ik ook aan begonnen was. Om 10:15 uur was ik bij de afgesproken koffieplaats. Een kwartier te vroeg, maar voelde niet de behoefte om dat kwartier vol te maken. De zoveelste bijstelling van het loopplan. Een heerlijke ochtend gehad. Hardgelopen, gewandeld, een  kennismaking met de boswachter en een paar looproutes rijker met een afsluitende koffietafel. Zo had ik het niet kunnen bedenken toen ik opstond. Het onverwachte.