Twijfel

Ik zag de twijfel in haar ogen. Haar maatjes waren allemaal al het fietspad overgestoken,  maar zij liep een stukje achteraan en daar stond ze nu. Een eenzame meerkoet te zijn, terwijl ik tussen haar en haar maatjes door liep.

Twijfel. Ik las op internet dat Adrienne Herzog voor twee jaar geschorst is wegens dopinggebruik. Mijn eerste oordelende gedachte was daar heb je weer zo eentje die er alles voor over heeft om top te kunnen presteren, maar dan ga je een stukje hardlopen en komt die eerste gedachte tot rust en anderen komen bovendrijven.

Doping is al zo oud als de weg nar Rome of eigenlijk zo oud als de weg naar China, want 2700 jaar v Chr. werd daar al de eerste melding gemaakt over het gebruik van prestatiebevorderende middelen. ( dopinggeschiedenis ) Pas in 1928 was de IAAF de eerste sportorganisatie die doping officieel verbood, Maar waarom is het verboden? ( dopingverbod ) . Het gaat om  eerlijkheid , gelijkheid en veiligheid in de sport .

Tijdens mijn stukje hardlopen gingen mijn gedachten over deze aspecten. Bestaat er wel eerlijkheid en gelijkheid in de sport? De ene sporter heeft de beschikking over het modernste materiaal terwijl een ander het moet doen met “tweede hands” materiaal. De ene sporter verblijft in een vijf sterren accommodatie met een uitgebreid begeleidingsteam terwijl een ander het met een camper moet doen samen met een trainer/coach. Veiligheid is wel een puntje , want doping kan de gezondheid schaden, maar is topsport misschien zo wie zo niet gezond. Toen gingen mijn gedachten weer naar Adrienne Herzog.

Twijfel. Is er op enig moment bij Adrienne Herzog twijfel toegeslagen. Zal ik wel of niet gebruiken? Misschien zag ze op de trainingen dat ze de anderen niet bij kon houden of had ze een moment van zwakte, wie heeft dat niet, en nam ze iets. Misschien heeft dat iets weken bij haar op de keukentafel gelegen en iedere keer er maar naar kijken als een training weer niet helemaal liep. Misschien spelen er wel andere dingen in haar leven die van invloed zijn geweest. Misschien heeft ze wel helemaal niet gebruikt zoals ze zelf zegt en is de verhoogde testosteron waarde in haar bloed wel een gevolg een natuurlijk biologisch proces in haar lijf of is er twijfel bij haar omdat ze niet bewust heeft gebruikt en niet weet hoe dit komt. Misschien moeten we doping maar gewoon weer vrijgeven zoals 2700 jaar v Chr het geval was. Ik ga nog maar een paar rondjes hardlopen.

Ik moet nog even terugdenken aan de meerkoet en de twijfel in haar ogen. Op het moment dat ik haar voorbij liep zag ik vanuit mijn ooghoek die twijfel omslaan in vastberadenheid. Dit gaat mij nooit meer overkomen.

Advertenties

Rollator

Vanuit mijn ooghoek zag ik ze. Wankelende wielen die moeite hadden om rechtuit te rollen. Langzaam rolde hij langs het tafeltje waaraan ik een boek zat te lezen. Het was een rollator op leeftijd. Je kon dat horen aan het knarsen en piepen bij elke beweging. Ook het uiterlijk sprak boekdelen. Krassen, deuken en loslatende onderdelen. Ik meende zelfs een zucht van verlichting te horen toen hij naast een leeg tafeltje werd geparkeerd. Hij was toe aan rust.

Ik doe nu ruim  dertig jaar aan hardlopen en hoe staat het nu met mijn lijf. Ik ben begonnen met hardlopen toen het nog joggen heette en trailrunning nog gewoon lopen in het bos en duinen was. Binnen het hardlopen heb ik alles gedaan van 400 m wedstrijdatleet tot en  met ulraloper met uitzondering van hordeloper want die horden waren mij te hoog gegrepen. In al die jaren heb ik zo’n beetje wel alle bekende hardloopblessures meegemaakt, maar loop nu al zo’n 10 jaar blessurevrij.

Ook heb ik aan hardloopstromingen meegedaan. De BK methode, Pose running, Chi running en meer. Eentje wil ik daar uithalen en dat is het blote voetenlopen en lopen op minimalistische schoenen.  Daar ben ik rond 2008 mee begonnen want ik wilde dat ook wel eens ervaren.  Eerst op feelmax schoentjes ( ik noemde ze mijn hardloopslofjes ) en later op fivefingers. Af en toe tussendoor op blote voeten.  Op de fivefingers ( model sprint) heb ik onder andere de marathon van Utrecht gelopen. Echter hoe goed ik ook op mijn looptechniek lette kreeg ik toch last van mijn gewrichten.  De oermens liep ook altijd op blote voeten wordt er gezegd, maar ik vraag mij af of de oermens wel 50 jaar werd en of hij op die leeftijd nog hard liep. Tegenwoordig loop ik weer op de schoen waar ik in mijn begin joggingtijd op liep. Alleen een wat moderner  versie.

Vanmorgen voelde het opeens goed om  een hardloop rustdag te nemen. Mijn lijf voelt goed , maar mocht je mij eens zien hardlopen en denken  “die loopt als een oude rollator ” , laat mij dat dan weten.

Suikerbrood met roomboter

Twee oranje lichten knipperden en de klik klonk van de sloten die in het slot vielen. Ik had de auto geparkeerd bij de garage voor een onderhoudsbeurt. Toen ik de sleutels aan de monteur gaf keek die mij even wat langer aan. Ik vermoede  dat hij keek naar mijn kleding. Ik had namelijk mijn hardloopoutfit aan, omdat ik terug naar huis ging lopen. Ik had een mooie route in gedachten langs de ringvaart en het Spaarne. Een waterroute. In de Volkskrant van afgelopen zaterdag stond  dat uit een Deens onderzoek was gebleken dat licht joggen gezonder was dan intensief sporten, dus licht joggend ging ik op pad. Toen ik een tijdje langs het kabbelende water van de ringvaart liep moest ik terug denken aan 2005. Die zomer maakte ik een fietstocht door Schotland, maar omdat ik mij  had ingeschreven voor de marathon van Berlijn zou er ook nog wat gelopen worden. Zo gebeurde het dat ik een duurloop ging doen langs een stukje van het Loch Lomond  en wel van Balloch naar Arden en terug. Arden bleek een leuk plaatsje te zijn dus ging ik niet meteen terug , maar eerst eens rustig rondkijken. Voor ik terug ging lopen heb ik in een tea room een pot thee besteld met twee scones. Natuurlijk met jam en clotted cream.  Je kunt je afvragen of dat verstandig is als je weet dat je vlak daarna nog een stuk moet hardlopen. Nou ik kan je zeggen dat ik heerlijk heb gelopen. Energie voor twee. Die vakantie heb ik nog een paar keer gelopen. Meestal een korte inval van zo’n 15 x 200 m , want een vrij stukje van 200 m  is overal wel te vinden. Bij thuiskomst was er nog genoeg tijd voor een paar lange duurlopen. De marathon is toen prima gegaan. Niet op scones met jam en clotted cream, maar op een ontbijt van suikerbrood met roomboter.  Ik liep er een pr op 2:49:27.  Ondertussen was de ringvaart overgegaan in het Spaarne en liep ik op huis aan. Misschien een leuk idee om deze route vanmiddag weer terug te lopen. Volgens mij heb ik nog een gevulde koek liggen die ik dan voor  vertrek kan nemen.

Rennen voor je leven

Vanmorgen lekker wat langer blijven liggen, maar om half tien vond ik het genoeg geweest. Ik had zin om een stukje te gaan hardlopen. Hoe ver, snel en lang had ik nog niet besloten, maar dat zou ik onderweg wel zien. Gister had ik ook gelopen, maar toen lag er op de weg nog her en der iets van ijs en besloot ik rustig aan te doen. Het zou mij niets verbazen als het lijf vandaag zin had in wat snelheid.  De loopoutfit aangetrokken en hup naar buiten. Het voelde lekker aan. Niet te koud en weinig wind. De benen tintelden. Het kon wel eens een snelle loop worden. Rustig begonnen, maar na een kilometer merkte ik al dat het tempo flink omhoog gegaan was. Op zo’n zondagochtend kom ik altijd heel wat  andere lopers tegen. Sommigen lopen rustig en praten met een medeloper. Een ander komt sprintend langs en weer een ander hijgend zijn overgewicht meeslepend. Ik moest terugdenken aan mijn opleiding trainer loopgroepen bij de knau. Je kon de lopers in drie groepen indelen. De wedstrijd / prestatieloper. De sociale loper. De gezondheidsloper. Later tijdens de opleiding Trainer Coach B bij de knau verschoof het accent naar de wedstrijdloper. Als ik naar mijzelf kijk dan behoor ik op dit moment tot de gezondheidslopers. Dit wil niet zeggen dat ik snelheid mijd. Ik vind het heerlijk om af en toe eens een paar kilometer lekker snel te gaan en mijn grens op te zoeken. Zo ook vanmorgen, want ongemerkt was het tempo flink omhoog gegaan en riep een fietser die even naast mij fietste dat ik 15 km/uur liep. Ondertussen had ik besloten om het 13 km rondje te lopen. Op driekwart van de route liep ik een groepje mensen voorbij en ving wat woorden op in een taal die ik niet verstond. Ik moest denken aan een  webpagina  die ik laatst zag. Deze ging over vluchtelingen. Het was de website  van Vluchtelingenwerk waar stond dat er ruim 11 miljoen mensen wereldwijd op de vlucht zijn. Ik kan mij zo voorstellen dat menigeen van hun rennen voor hun leven op de vlucht voor geweld. Over deze beweegreden om te gaan hardlopen wordt zelden gesproken. Nu wil ik je niet vragen om dit te gaan doen , maar wel om daar af en toe eens aan te denken als je weer eens met plezier één van je hardlooptrainingen gedaan hebt. Denk eens wat jij voor deze mensen kunt doen. Mijn wens is  dat ooit eens iedereen die hardloopt dit met plezier of in ieder geval ongedwongen doet. .