Karig weekje

Dan blijven we nog even zitten hoorde ik haar zeggen.

Het is een karig weekje geweest wat het hardlopen betreft. Het vorig weekend sloot ik af met een wat snellere 21 km. Maandag was een rustdag en dinsdag viel het water vrolijk uit de lucht.    Niet dat ik daar vrolijk van werd maar alles in de natuur wat groen behoort te zijn wel. Nog even op buienradar gekeken, maar dat bood ook niet veel hoop. Dan rest nog maar één ding, schoenen aantrekken en gaan. (Niet hardlopers zullen daar waarschijnlijk anders over denken). Ik had besloten om een kort rondje te doen van zo’n 8 km in en rustig tempo. Dan blijkt dat ik toch niet de enige was die er even uit wilde, want ik kwam behalve een hoop slakken  heel wat loopmaatje tegen. Sommigen ingepakt in een regenjas en ander in een singlet. Het was niet koud dus voor beide valt wat te zeggen. Ik had een dun regen(loop)jasje aan. Als je dan eenmaal aan het lopen bent is het toch altijd weer wonderlijk hoe weinig last je van de regen hebt en ben je blij dat je gegaan bent. 

Donderdag was weer heerlijk droog loopweer. Ik had deze week één snellere loop in gedachten en die wilde ik wat later in de week doen, dus werd het een rustige duurloop van 12 km zonder bijzonderheden.

Over vrijdag en zaterdag kan ik kort zijn. Niet gelopen. Geen zin (spijbeldag) en geen tijd. Blijft alleen vandaag, de zondag nog over. Het zou een loop worden met een wat sneller stuk erin. Dat betekende ook dat de afstand niet te lang mocht zijn. Nou is vlakbij mijn huis een heerlijk rondje van 2 km wat ik zonder onderbreking kan lopen. Tenminste als er geen koeien oversteken om gemolken te worden wat op het tijdstip dat ik liep noet het geval zou zijn. Het rondje van 2 km dus. Ik wilde het 3 keer doen wat 6 km zou inhouden. Klokken deed ik niet, maar het mocht zo snel gaan dat ik na die 6 km net niet kapot zat. (Volgende keer zal ik klokken).  Het liep lekker. Gelukkig heeft nog niet iedereen een elektrische fiets, maar zijn er ook nog zonder die rustig fietsen en voor mij dan weer mooie richtpunten zijn tijdens zo’n snel loopje. Op een bankje zat een wat ouder stel over het water te kijken. De tweede keer dat ik langskwam hoorde ik se dame zeggen “daar neb je die loper weer”. Ik zei ” ik kom nog één keer langs”. Dan blijven we nog even zitten hoorde ik haar zeggen en de derde keer dat ik langs kwam gingen de duimen omhoog. Ik bedankte hun voor de aanmoediging, wenste ze een prettige dag en liep het laatste stukje van het rondje. De benen voelden goed en ik had een tevreden gevoel. Nog even wat uitlopen. Al met al liep ik zo’n 10 km. 

Een karig loopweekje dus, maar wel drie fijne trainingen met elk hun eigen verhaal gedaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s