Gewicht

Vanmorgen begonnen met de lange duurloop wat serieuzer aan te pakken. Ik heb het over de voeding. De duurloop is nog niet zo lang dat ik eten en drinken voor onderweg mee hoef te nemen, maar iets eten vooraf lijkt mij zinvol. Dus vanmorgen een uur voor ik aan de duurloop begon een licht ontbijt genomen. Een American pancake met bosvruchtenjam, stukjes meloen en twee glazen thee. Ten eerste vind ik dit lekker en ten tweede had ik niet het idee dat dit ontbijt mij zwaar op de maag zou liggen en ik daar tijdens het lopen last van zou hebben. De duurloop die ik vandaag in de planning had was rond de 11 km lang.

Terwijl ik dit schrijf moet ik terugdenken aan mijn ontbijt dat ik in het verleden altijd nam op de dag van de marathon. Het was geen ontbijt dat je in een boek over sportvoeding tegenkomt, maar ik liep er goed op. Zo ook in 2005 toen ik de marathon van Berlijn liep. Ik begon drie uur voor de start met 5 sneetjes fries suikerbrood met roomboter, twee glazen thee en een koffie. Dat laatste omdat ik dan wist dat ik ruim voor de start naar de wc kon voor ontlasting. Twee uur voor de start begon ik aan een liter coca cola die ik de avond ervoor had opengezet zodat er geen koolzuur meer in zat. Een uur voor der start van de marathon moest de cola er in zitten. Als laatste nam ik een half uur voor de start nog een halve liter water . Ik wist dat ik dan ongeveer een half uur na de start een plaspauze moest nemen, maar dat vond ik niet erg. Ik liep die marathon toen in een mooie 2:49 uur.

Nu denk je misschien van hij rommelt maar wat wat aan met zijn voeding, maar dat is zeker niet het geval. Ik ben altijd bewust met voeding bezig geweest, maar ik hield wel van koeken en gebak. Sinds zo’n 6 weken hebi ik mijn voedingspatroon veranderd en is het ontbijt een belangrijke maaltijd geworden. Dit betekend een uitgebreid ontbijt waar ik de tijd voor neem. Ook de lunch is een redelijke maaltijd en de avondmaaltijd is kleiner geworden. Door het ontbijt en de lunch heb ik geen behoefte meer aan tussendoortjes. Ik ben in die 6 weken 4 kilo afgevallen. Dit komt natuurlijk niet allen door de voeding maar ook door beweging. Ik wandel dagelijks en loop vier keer in de week hard in voorbereiding op de 100bruggenloop. Ik begon dus vanmorgen 4 kilo lichter aan mijn duurloop.

Bij aanvang regende het licht. Zo’n miezerig regentje waar ik als fietser een hekel aan heb, maar als hardloper best wel prettig vindt. Sommigen zeggen dat er dan meer zuurstof in de lucht zit, wat volgens mij onzin is want er zit niet opeens 23% zuurstof in de lucht in plaats van 21%, maar op de één of andere manier voelt het wel fijn. Ik liep lekker. Zat ik een rustig comfortabel tempo en de hartslag was ook helemaal prima. Ik moest denken aan die vier kilo. Stel je voor dat ik nu een rugzakje om had met 4 pakken suiker erin. Dat zou toch heel anders lopen. De belasting op mijn gewrichten zou een stuk groter zijn. Afvallen is dus ook blessure preventief. Er komt natuurlijk een moment dat mijn gewicht zover daalt dat ik energietekort krijg en niet meer lekker loop. Een soort gewicht prestatie omslagpunt. Ik heb niet de behoefte om dat punt op te gaan zoeken, maar probeer rond mijn huidige gewicht te blijven. Ondertussen was het droog geworden en zag ik, toen ik weer bij de voordeur stond dat ik 11,2 km gelopen had met een gemiddelde hartslag van 115. Hellemaal tevreden naar binnen gegaan en voor een tweede ontbijt. Croissantjes met kaas en een cappuccino .

Komende week wordt weer een rustweek wat inhoud dat ik de snellere training schrap en dus drie trainingen overhoudt. Dit komt goed uit , want ik ben de komende week op vakantie. Die vier kilo gewichtsverlies maakt niet alleen dat ik lichter loop , maar ook lekker strak de vakantie in ga. Tot volgende week..

Dubbele cijfers

Om 07:00 uur knalde Bruce Springsteen met Born to Run uit mijn iPhone. Het is zondag en ik had de wekker gezet. Tamelijk ongewoon als ik niet hoef te werken, maar vandaag was zo’n dag dat het wel gebeurde. Er stond een, voor mij, lange duurloop op het programma. De weersvoorspelling was warm. Het beloofde in Leiden 27 graden te worden. Voor mij is dat te warm om te gaan hardlopen dus had ik de wekker gezet. “In the day we sweat it out on the streets” zingt Springsteen en ik rol uit bed naar de keuken. Zet water op voor thee en rooster een broodje. Ben een slow starter dus om 08:00 uur trok ik mijn hardloopschoenen aan voor mijn lange duurloop.

Gelukkig was het nog niet zo warm. Er hing nog een sluierbewolking en de zon had nog niet de kracht die te verdampen. Dit kwam mij bijzonder goed uit, want vandaag zou ik in mijn schema naar de 100bruggenloop Leiden een nieuwe stap maken. De afgelopen twee weken was mijn zondagse duurloop, die gewoontegetrouw de langste van de week is, 8,5 km, maar vandaag ging ik voor het eerst sinds maanden weer in de dubbele cijfers lopen. Er stond zo’n 10.5 km op het programma. Misschien iets langer of iets korter net hoe het rondje uitkwam. Ik was niet de enige die vroeg ging lopen vandaag, want toen ik voor de schuifdeur van mijn appartement stond te wachten totdat die open ging kwam er al een groepje lopers voorbij.

Ik schreef al dat ik een slow starter ben en dat ben ik ook met hardlopen. Ik begin altijd in een heel rustig tempo dat langzamer is dan het tempo van mijn geplande duurloop. Bij een langzame duurloop begin ik dus héél langzaam. Een tempo waarin je door een slak gepasseerd wordt schreef eens een loper die ik begeleidde. Dit doe ik niet zonder reden. Ten eerste is dit mijn warming up, ook met deze warmte, en ten tweede heb ik gemerkt dat als ik dit niet doe mijn hartslag al snel hoger wordt dan ik gepland heb en het weer moeite kost om die omlaag te krijgen. Ik gebruik bij een langzame duurloop de eerste km om de hartslag naar de gewenste hoogte te krijgen en bij een snellere duurloop de eerste twee km. Vanmorgen dus de eerste km gebruikt om mijn hartslag rustig op te laten lopen naar zo’n 112 slagen per minuut. Ik wist niet of ik hem daar met deze warmte op kon houden, maar het was een mooi begin.

Het was nog stil op straat op wat hardlopers en wat honden die uitgelaten werden na. Een mooie gelegenheid om lekker kris kras door het centrum van Leiden te lopen. Langs het museum voor Oudheden, over de Rapenburg , rondom de Pieterskerk, naar de Burcht en zo verder langs alle bijzondere plekken in Leiden. Zo loop je snel wat kilometers weg. Bij molen de Valk de singelroute weer opgepakt en die vervolgt tot ik weer thuis was. Op de teller stond 11,2 km en de hartslag was zoals ik verwacht had iets opgelopen met een gemiddelde van 114 slagen per minuut. helemaal tevreden weer door de schuifdeur van mijn appartement naar binnen gegaan om daar te genieten van een welverdiend ontbijt.

Natuurlijk vandaag ook weer een paar bruggetjes van de 100bruggenloop in Leiden meegepikt. Niet alleen omdat ze in het parkoers zitten, maar ook gewoon omdat ze mooi zijn.

De trainingstrap

Vanmorgen een een duurloop gedaan van 8,5 km. Het was de derde en laatste training deze week. De vorige twee weken deed ik 4 trainingen. Twee rustige duurlopen van zo’n 7 km. Één snellere duurloop van zo’n 7 km en een langere rustige duurloop. Ik gebruik een zelfbedacht schema van twee weken opbouw, één week herstel. Dat blijf ik herhalen tot de 100bruggenloop Leiden op 25 september.

Meerdere mensen hebben mij gevraagd , waarom ik een herstelwerk nam. Goede vraag en dat ga ik proberen uit te leggen. 25 September is de 100bruggeloop . Dit is een loop van 19 km door Leiden over 100 bruggen. Om er voor te zorgen dat het geen lijden wordt heb ik besloten daarvoor te trainen. Ik stel mij een lange trap voor met bovenaan de start van de 100bruggenloop. Ik ben onderaan de trap begonnen. Zou ik in één keer alle treden gelijk naar boven stormen dan kom ik uitgeput boven en moet ik nog 19 km door Leiden lopen over 100 bruggen. Kans is groot dat dat dan een lijdensweg gaat worden. Ik moet dus een manier verzinnen om boven te komen en niet uitgeput te zijn. Sterker nog, ik moet boven komen en dan in optimale vorm zijn. Wat ik nu doe is twee treden omhoog en dan een half treetje omlaag om te herstellen . Dan weer twee treden omhoog waarbij de traptreden Ietjes hoger worden en een half treetje omlaag. Dit zo doorgaan tot ik boven ben en het zo plannen dat ik bovenaan nog een week kan uitrusten voor ik aan de loop begin.

In de praktijk betekend dit dat ik een blokje maak van twee weken vier trainingen en één week drie trainingen. Dan het volgende blokje van weer twee weken vier trainingen waarvan de invulling net iets zwaarder wordt als de twee weken daarvoor en een week met drie trainingen. In iedere derde week doe ik geen snelle training. lHet idee achter de derde week is dat mijn lichaam herstelt en sterker kan worden voordat ik aan het volgende blokje begin.

Er zijn natuurlijk veel meer manieren om de trap te beklimmen. Ik ben 60 jaar heb voor deze manier gekozen om voldoende rustmomenten te hebben en zo hopelijk blessurevrij en in optimale vorm boven te komen.

Vanmorgen dus een rustige duurloop gedaan van 8,5 km in een tempo van 9 km/uur door Leiden. Mooi om Leiden te zien ontwaken. Restauranthouders die hun terras opbouwen. Mensen die gapend hun hond uit laten en een man die zich in een park uit een slaapzak worstelt. Komende week voorspellen ze hoge temperaturen. Kijken hoe ik mijn trainingen buiten de ergste hitte kan plannen of gewoon overslaan.

Bruggentraining deel 2

In de vorige twee blogs schreef ik al over mijn deelname aan 100 Bruggenloop Leiden die in september plaats vindt. Deze loop wordt voor de eerste keer georganiseerd en het leek mij leuk om daar aan deel te nemen. Gelijk de daad bij het woord gevoegd en mij ingeschreven. Vorige week schreef ik dat ik mij er serieus op wil voorbereiden en hoe ik dat wil gaan doen. De voorbereiding bestaat uit twee hoofd onderdelen, looptraining en krachttraining. Mijn plan voor de looptraining heb ik vorige week uit de doeken gedaan. Deze week vertel ik meer over mijn plan van aanpak betreffende krachttraining.

Voordat ik daar mee begin wil ik jullie vertellen hoe mijn looptrainingen deze week zijn gegaan. Maandag is traditiegetrouw een rustdag. Dit betekende dus met de beentjes omhoog op de bank. Dinsdag was de eerste looptraining. Dit werd een rustige duurloop van 6,9 km met een gem. hf van 110. ik vertelde vorige week dat mijn loopplan vooral bestaat uit rustige duurlopen en per week 1 snellere duurloop. Donderdag deed ik mijn tweede rustige duurloop en dat was 7,2 km met een gem. hf van 106. Vrijdag mocht ik dan een soort van los gaan. Het werd een duurloop van 6,9 km met een gem. hf van 132. De eerste 500 meter van deze duurloop gingen heel rustig en heb daarna het tempo geleidelijk aan verhoogd tot de hf rond de 135 was. Vanmorgen het laatste loopje van deze week en dat was weer een rustige 7 km met een gem. hf van 112. Volgende week verleng ik de zondagduurloop met 1,5 km.

Zo, dat was een overzicht van mijn looptraining de afgelopen week. Nu dan mijn krachtplan. Zoals ik vorige week schreef is blessurevrij blijven het belangrijkste. Ik ben 60 jaar en dat betekend dat mijn gewrichten al heel wat bewegingsjaren achter de rug hebben en er zal zeker een vorm van slijtage zijn. Daarom wil ik de spieren die er voor zorgen dat de gewrichten op hun plek blijven en bewegen zoals het moet versterken. Dit ga ik niet op een sportschool doen, maar gewoon thuis. Niet gebruikmakend van gewichten, maar het lichaamsgewicht gebruiken. Het betreft oefeningen die ik in de meest gevallen gewoon kan doen terwijl ik naar een favoriete Netflix serie zit te kijken. Het gaat vooral om oefeningen voor de benen, heup, buik en rug. Over deze oefeningen en de uitvoering schrijf ik in een volgend blog meer. Het moeilijkste voor mij is de discipline om ze te doen. Ik heb dit nog nooit gedaan. Ik heb zo wie zo nog nooit aan krachttraining gedaan. Hardlopen vind ik leuk en daar is geen motivatie voor nodig, Hoe ik krachttraining ga vinden weet ik niet. Misschien vind ik het wel vreselijk en wordt het afzien. Dat wordt dan ook weer eens een nieuwe ervaring. De bedoeling is nu om drie keer in de week deze krachtsoefeningen te gaan doen. Deze krachtriningen gaan rond de 30 minuten duren. Dan zijn ze ook makkelijk in te passen in het dagelijks leven.

De eerste trainingsweek zit erop. Ik heb stiekem af en toe wat extra bruggetjes in mijn rondje opgenomen. Volgende week zondag de duurloop dus iets uitbreiden. Ik heb er zin in. Zal dan ook mijn eerste krachttraining ervaringen vertellen.

Bruggentraining deel 1

Vorige week vertelde ik het al, ik ga weer eens meedoen aan een loopevenement. De 100 Bruggenloop in Leiden. Het is een loop van 19 km en die gaat over 100 bruggen in de stad Leiden. De datum is 25 september dus duurt het nog even voor het zover is. Eigenlijk heb ik mij de laatste jaren nooit meer voorbereid op een loopevenement, maar liep ik gewoon mee op basis van 40 jaar hardloopervaring waarin onder andere tientallen marathons zitten. Nu ga ik het dus anders doen en wel om twee redenen. Ten eerste vind ik het wel weer eens leuk om een doel te hebben om naar toe te werken en ten tweede ben ik als deze loop plaats vindt de 60 gepasseerd en is het misschien ook wel verstandig om aandacht te geven aan een lichamelijke voorbereiding. De twee belangrijkste items in mijn voorbereiding zijn looptraining en krachttraining. Vandaag begin ik met het vertellen over hoe de looptraining uit gaat zien in mijn voorbereiding op deze 100bruggenloop.

Het loopdoel voor deze loop is uitlopen waarbij de tijd van geen belang is. Natuurlijk wel voor sluitingstijd binnen zijn. Een ander doel, en misschien wel het belangrijkste, is blessurevrij blijven. Op dit moment loop ik 3 a 4 keer in de week een afstand van rond de 7 km, waarvan 1 keer in een iets hoger tempo. Dit is volgens mij al een goede basis om te beginnen. Het grootste gevaar op een blessure loop ik volgens mij met de snellere lopen. Die wil ik dus zeker niet uit gaan breiden en op 1 keer in de week houden. Met versnellen bedoel ik dan niet sprinten maar met een hartslag van zo rond de 85% van mijn maximale hartslag. De omvang van de training wil ik langzaam uit gaan breiden. Hiermee bedoel ik niet het aantal trainingen. Als ik dat zou gaan doen dan krijg ik volgens mij te weinig rustdagen wat de kans op een blessure vergroot. Hierbij speelt mijn leeftijd zeker een rol. Hoe ouder je wordt hoe langer het herstel. Wat ik wel wil doen is 1 van de trainingen in omvang uitbreiden. Dit gaat traditie getrouw de zondagloop worden. Eind juli moet die op 10 km zitten en eind augustus op 15 km. Elke derde week wordt een rustweek met drie rustige loopjes van 7 km.

Dit is het plan van aanpak voor mijn looptraining. Morgen ga ik er mee beginnen. Naast de traditie van de lange duurloop op zondag heb ik nog een tweede traditie en dat is dat de maandag een rustdag is. Niets lekkerder dan de voorbereiding te beginnen met de beentjes omhoog, dan zijn ze dinsdag goed uitgerust om te beginnen. Volgende week ga ik vertellen hoe ik de krachttraining wil gaan invullen.

Vanmorgen voor het eerst sinds tijden weer een buiten de stad gelopen. Een rondje Gaasperplas. Gelukkig hebben ze daar ook bruggetjes.

100 bruggenloop

Mijn ogen werden naar een advertentie getrokken op het beeldscherm. Het ging over een loopevenement in Leiden. de 100 bruggeloop in Leiden. Even twijfelde ik nog, maar besloot mij in te schrijven.

Het laatste hardloopevenement waar ik aan meegedaan heb dateert alweer van ruim een jaar geleden. Dat was de halve van Leiden. Die had ik met veel plezier gelopen, maar daarna kriebelde het niet om aan andere loopevenementen mee te doen. Er zijn jaren geweest dat ik aan zoveel loopjes meedeed dat de doos met medailles aan het eind van het jaar overliep. Nu zie ik elke maandag op instagram onder #medalmonday talloze foto’s voorbij komen met stralende gezichten en een medaille. Af en toe een afgepeigerd gezicht met een medaille , maar die was dan waarschijnlijk vlak na de finish genomen. Al deze foto’s deden in mij niet de vlam aanwakkeren om hier ook weer aan mee te doen. Tot dus die advertentie.

Waarom prikkelt deze loop mij nu wel. Is het omdat hij voor de eerste keer georganiseerd wordt? Is het dat hij 19 km lang is, wat voor mij een goed te behappen afstand is. 19 km is ook een heerlijk weinig zeggende afstand. Volgens mij is er geen wereld-, europees of Nederlands record 19 km lopen. Je hebt dus niet de neiging om je onbewust of bewust aan toplopers te spiegelen. Is het omdat hij over 100 bruggen gaat? Ik heb nog niet naar het parcours gekeken, maar het wordt vast heelijk zigzaggen door Leiden. Of is het omdat ik het gewoon een ludiek idee vind? Ik denk dat al het hiervoor genoemde wel meespeelt, maar ook dat het in Leiden is. De stad was ik nu woon.

De vraag is nu, moet ik hiervoor trainen? Waarschijnlijk niet. Ik loop nu 3 á 4 keer in de week 7 km en met de 10 tallen marathons en nog veel meer halve marathons in de benen heb ik genoeg ervaring om te bepalen in welk tempo ik deze loop kan volbrengen. De eindtijd is voor mij niet van belang. Ik wil gewoon lekker lopen, heel blijven, kunnen genieten van die loop en natuurlijk wel voor sluitingstijd bij de finish zijn. Maar…….., eigenlijk is het ook wel verstandig om een trainingsplan te maken. Ik heb nu 6 kruisjes achter mijn naam en op de dag van deze loop. 25 september, ben ik 61 jaar. Ergens vind ik het ook wel weer leuk om een trainingsplan te maken. k heb vaag al een idee hoe dit eruit gaat zien. Naast het lopen gaat bijvoorbeeld ook krachttraining een rol spelen. Iets waar ik tot nu toe weinig aandacht aan gegeven heb. In het volgende blog zal ik vertellen hoe dit trainingsplan eruit ziet.

Vanmorgen tijdens mij hardlooprondje alvast begonnen met de bruggentraining.

88

Het voelde alsof ik een snelle duurloop had gedaan. Mijn ademhaling en hartslag waren behoorlijk sneller. Alleen , ik had geen snelle duurloop gedaan maar was rustig met de trap van de begane grond naar de tweede verdieping gelopen. Het was mijn eerste werkdag na een griep. Die had er dus voor gezorgd dat ik conditioneel een behoorlijke jas had uitgetrokken.

Het begon drie week geleden met een droge hoest. Toch maar even een pcr test op Corona. Negatief. Al snel kwam daar een koorts bij. Toen die opliep tot boven de 39 graden en ik erg hoestte, toch maar even bij de huisarts langs gegaan en die kwam tot de conclusie dat het een griep was. Uitzieken. Nou, dat heb ik gedaan. 14 dagen lang. Toen voelde ik mij goed genoeg om weer te gaan werken . Tussen voelen hoe het is en werkelijk ervaren ondervond ik dus na die twee verdiepingen traplopen. Gelukkig begon ik met een halve dag.

Het werk was weer begonnen, maar wat nu te doen met hardlopen. Ik heb voor mijzelf de regel , voor elke dag ziek thuis een hardlooprustdag. Dit betekende dus dat ik 14 dagen niet mocht hardlopen. Hardlopen is een behoorlijk fysieke inspanning en ik vind dat mijn lichaam de kans moet krijgen om aan te sterken. Was trouwens ook 4 kilo afgevallen tijdens mijn ziek zijn .

Wat mag ik dan van mijzelf fysiek wel doen. Wandelen. Ik woon op ruim twee kilometer van mijn werk, wat een mooie wandelafstand is. Ik heb dat deze week drie keer gedaan en deed dit dit in een rustig tempo zodat ik mooi een uurtje actief buiten was.

Lees ik vrijdag op mijn werk een artikel waarin het personeel gevraagd wordt wat vaker de trap te pakken in plaats van de lift. In eerste instantie moest ik aan maandag denken en de twee verdiepingen , maar als ik wat verder lees komt er een soort van herstelplan in mij op. Er staat namelijk dat uit onderzoek blijkt dat tijdens het omhoog lopen je meer energie verbrand dan met roeien. Dat je elke 5 treden 1 calorie verbrand en dat traplopen op werk een gemiddelde stijging van 9,4 % op de VO2 max oplevert wat een belangrijke indicator is voor gezondheid van je hart- en vaatstelsel. Regelmatig traplopen zorgt voor een lagere bloeddruk en een verminderd risico op hart en vaatziekten.

Ik woon in een appartementencomplex op de 5e etage. Mijn herstelplan voor de tweede week is dan ook het wandelen te combineren met traplopen. Gisteren begonnen met één keer naar boven lopen in een rustig tempo. Vandaag twee keer gedaan. De bedoeling is om dit uit te breiden naar 5 keer daags. Ik ga ervan uit dat dit gaat lukken en dat ik volgende week maandag het hardlopen weer op kan pakken. Misschien hou ik het traplopen er dan wel in.

Vandaag even het aantal traptreden geteld. Het zijn er 88. Als ik elke 5 treden een calorie verbrand dan betekend dat ik iedere keer 17 calorieën verbrand. Als ik dat 5 keer op een dag doe kan ik wel een beschuitje met aardbeien eten en kan er misschien ook nog wel slagroom op. Volgende week laat ik jullie weten hoe deze herstelweek is gegaan.

Mogguh

Morgen, morning, moh, guten morgen, hee, hallo, …..(stilte), zijn allemaal reacties op mijn mogguh dat ik tegen iedereen zei tijdens mijn hardlooprondje vanmorgen. Er waren er bij die verbaasd keken of volgens mij reageren als een onbewuste reactie. Een nors kijkende man ging nog norser kijken en een wandelaar keek verschrikt op van zijn smartphone. Een baby in een wieg keek op en een hond keek, volgens mij een tikje verbaasd, mij aan. Dan was er natuurlijk ook nog de groep met oortjes in of een koptelefoon op. Bij dezen stak ik mijn hand op ter begroeting en kreeg ik ook regelmatig een hand terug. Sommigen waren zo verdiept in wat ze hoorden dat ze mij niet zagen of gewoon negeerde, wat natuurlijk ook niet gek is als je bedenkt dat ze misschien wel een interessante podcast aan het luisteren waren. Tot slot waren en nog de duo’s die druk in gesprek waren. Dan sloeg ik mijn mogguh even over.

Bij de zijlpoort had ik een leuke ontmoeting. Ik kwam vanaf de begraafplaats en een jonge man kwam net onder de zijlpoort door. Allebei stopten we om de ander voorrang te geven. We keken elkaar aan en lachten. We schudden elkaar spontaan de hand. Ik weet niet meer of ik hier nu een corona overtreding beging, maar het voelde goed. Wie maakten een kort praatje waarin ik vertelde dat ik de singelpark route leip en hij was onderweg naar het station om de trein te pakken naar Amsterdam. We wensen elkaar een fijne dag en vervolgeden onze weg.

Zo kwam ik vanmorgen allerlei mensen tegen. Jong, oud, blank, gekleurd, wandelaars, hardlopers, fietsers en ongetwijfeld ook mensen met een verschillende geaardheid en godsdienst. Allemaal waren we van deze zondagmorgen in het singelpark. Ik moest denken aan John Stuart Mill ( 19e eeuwse engelse filosoof ) die de opvatting had dat iemands vrijheid alleen beperkt mag worden voor zover dat nodig is om te verhinderen dat hij anderen schaadt. Ik was mij er weer bewust van dat ik mij gelukkig mag prijzen dat ik in een land leef waar vrijheid hoog in het vaandel staat.

Hoogtetraining

Toen ik door het zijraampje van de auto keek zag ik een groot spandoek met daarop KlompenKopen. Ik herinner me foto’s en filmpjes van hardlopers die op klompen een marathon gingen lopen of zelfs gelopen hadden, maar dat is niets voor mij. Ik houd het op de hardloopschoen. Terwijl we verder reden veranderde de A2 van een 5 baansweg in een 2 baansweg . Toen voorbij knooppunt Vonderen, waar ik nog nooit van had gehoord, langs de kant van de snelweg het bord einde signalering zag wist ik het zeker. Ik had de randstad verlaten.

Een week weg van de drukte. Een week Limburg. Hardloopschoenen mee. Hoe klein Nederland ook is, je ziet een duidelijk verschil in landschap. Opeens kijk je tegen heuvels aan in plaats van het vlakke randstad. Normaal slaap ik op zee niveau en nu slaap ik 93 m boven zeeniveau. Voor het goede moet je altijd acclimatiseren als je hoogtetraining gaat doen, maar ik heb niet de indruk dat ik last heb van deze hoogte . Geen suizende oren en geen verhoogde hartslag. Nou ja een paar slagen dan, maar dat komt van de opwinding een week vrij te zijn.

Vanmorgen eerst uitgeslapen. Dat is voor mij wel een begin van een vakantiedag en na een licht ontbijt de hardloopschoenen aangetrokken voor een rondje. Ik had gisteravond alvast op de kaart gekeken of ik een geschikt rondje zag dat ik gelijk vanaf de voordeur kon beginnen. Na enig turen op de kaart had ik een paar licht lijntjes gezien die zomaar eens door konden gaan voor wandel / fietspaden. Mocht dat niet zo zijn dan kon ik altijd nog iets improviseren.

Het was een heel simpel rondje waarbij ik als ik iedere keer rechts af sloeg ik gewoon weer bij het begin uit zou komen. De lengte van het rondje schatte ik op 3 km. Dit wilde ik vanmorgen twee keer lopen. Of het nu toch door de hoogte kwam weet ik niet, maar het liep best wel zwaar. Gelijk al een pittig klein heuveltje op over een smal fietspad. Naar boven lopen vind ik eigenlijk altijd wel leuk, maar zo’n pittig hellinkje naar beneden vind ik lastig. Een forse belasting voor mijn gewrichten. Vroeger zou ik gewoon wat sneller naar beneden gelopen hebben, maar ben nu toch bevreesd dat mijn spieren / pezen dat niet prettig vinden en een blessure oploop. Nu doe ik dit soort hellinkjes in een soort van gecontroleerd rustig tempo met gebogen knieën . Het was een heel leuk rondje. Precies zoals ik gehoopt had. Smalle rustig paden die soms verhard en soms onverhard waren. Dit rondje volgens plan twee keer gedaan en ga dit deze week nog zeker een paar keer doen.

Nu tijd om een plekje op te zoeken voor een cappuccino met een stuk vlaai. De verbrande calorieën moet weer aangevuld worden. Toch?

Vluchten

Ik ga harder lopen. Weglopen van mijn gedachten wetende dat ik straks weer langzamer moet lopen en de gedachten terug komen. Gedachten van machteloosheid. Wat kan ik doen?

Ik ben bezig met mijn zondagmiddag hardlooprondje. Het vertrouwde singelpark rondje. Geen variatie erop met een afslag die ik nog niet ken, of een onbekend lusje. Er is een weg die ik al een tijdje in wil gaan, maar vandaag even niet. Vandaag ga ik voor zekerheid. Een kleine drie kwartier zekerheid tussen alle onzekerheid om ons heen. Met dat laatste bedoel ik de oorlog in Oekraïne.

Ik kan best hard lopen, maar als Poetin op de raketknop drukt met daaronder Leiden vraag ik mij af of dat hardlopen nog wel zin heeft. Die raket zal mij altijd inhalen. Of stel het luchtalarm gaat opeens af tijdens mijn hardlooprondje. Wat dan? Ik moest denken aan het liedje van Frans Halsema en Jenny Arean. Vluchten kan niet meer,’k zou niet weten hoe. Vluchten kan niet meer. ‘k zou niet weten waar naar toe.

Maar zover is het nog niet. Ik liep vanmiddag onder een strak blauwe lucht mijn rondje. Lekker rustig aan, want ik had er ook al heel wat wandelminuten daarvoor opzitten. Bij het ankerpark liep ik langs een speeltuin en een paar kinderen die mij zagen liepen lachend een stukje met mij mee. Een stukje verder zag ik een groepje honden speels achter elkaar aan rennen. Van groot tot klein en van verschillend ras. Misschien moeten een paar regeringsleiders met elkaar op een bankje gaan zitten en hier eens naar kijken. Er was een bankje vrij.

Ik voelde mij goed en liep rustig verder onderweg wat mensen gedag zeggend en iedereen groete terug. Een kat ging voor mij op de stoep liggen en ik nam even de tijd om hem te kroelen. De kleine 45 minuten werden een ruime 50 minuten, maar dat maakte mij niet uit. Deze 50 minuten plezier pakt niemand mij meer af.

Ik verwacht niet dat de oorlog in Oekraïne opeens over is. Wel hoop ik dat bij een aantal mensen het gezonde verstand de boventoon gaat vieren of dat iemand een geniale ingeving krijgt en deze oorlog , het liefst zonder al te veel verder geweld, beëindigd gaat worden.