Rennen voor je leven

Vanmorgen lekker wat langer blijven liggen, maar om half tien vond ik het genoeg geweest. Ik had zin om een stukje te gaan hardlopen. Hoe ver, snel en lang had ik nog niet besloten, maar dat zou ik onderweg wel zien. Gister had ik ook gelopen, maar toen lag er op de weg nog her en der iets van ijs en besloot ik rustig aan te doen. Het zou mij niets verbazen als het lijf vandaag zin had in wat snelheid.  De loopoutfit aangetrokken en hup naar buiten. Het voelde lekker aan. Niet te koud en weinig wind. De benen tintelden. Het kon wel eens een snelle loop worden. Rustig begonnen, maar na een kilometer merkte ik al dat het tempo flink omhoog gegaan was. Op zo’n zondagochtend kom ik altijd heel wat  andere lopers tegen. Sommigen lopen rustig en praten met een medeloper. Een ander komt sprintend langs en weer een ander hijgend zijn overgewicht meeslepend. Ik moest terugdenken aan mijn opleiding trainer loopgroepen bij de knau. Je kon de lopers in drie groepen indelen. De wedstrijd / prestatieloper. De sociale loper. De gezondheidsloper. Later tijdens de opleiding Trainer Coach B bij de knau verschoof het accent naar de wedstrijdloper. Als ik naar mijzelf kijk dan behoor ik op dit moment tot de gezondheidslopers. Dit wil niet zeggen dat ik snelheid mijd. Ik vind het heerlijk om af en toe eens een paar kilometer lekker snel te gaan en mijn grens op te zoeken. Zo ook vanmorgen, want ongemerkt was het tempo flink omhoog gegaan en riep een fietser die even naast mij fietste dat ik 15 km/uur liep. Ondertussen had ik besloten om het 13 km rondje te lopen. Op driekwart van de route liep ik een groepje mensen voorbij en ving wat woorden op in een taal die ik niet verstond. Ik moest denken aan een  webpagina  die ik laatst zag. Deze ging over vluchtelingen. Het was de website  van Vluchtelingenwerk waar stond dat er ruim 11 miljoen mensen wereldwijd op de vlucht zijn. Ik kan mij zo voorstellen dat menigeen van hun rennen voor hun leven op de vlucht voor geweld. Over deze beweegreden om te gaan hardlopen wordt zelden gesproken. Nu wil ik je niet vragen om dit te gaan doen , maar wel om daar af en toe eens aan te denken als je weer eens met plezier één van je hardlooptrainingen gedaan hebt. Denk eens wat jij voor deze mensen kunt doen. Mijn wens is  dat ooit eens iedereen die hardloopt dit met plezier of in ieder geval ongedwongen doet. .

 

Helemaal top tevreden

Afgelopen weekend was het weer zover, de Veluwezoomtrail . Het werd de derde keer dat ik eraan deelnam. Deze keer werd wel anders dan de vorige edities. Toen liep ik namelijk de lange afstand , 52 km, maar dit jaar had ik voor een kortere afstand gekozen, de 27 km. Een tweede verschil met vorige jaren was dat ik toen ging voor het uitlopen en nu wilde ik eens kijken wat voor een tijd ik zou kunnen lopen. Dit jaar was nieuw dat je voor deze 27 km in kon schrijven voor een tijdstart. Ik dacht van doe eens gek en schreef mij in voor de eerste ( snelste ) tijdstart. Dit betekende dat mijn verwachting was om binnen de 2:45 uur te finishen. Nou denk je van dat moet toch wel lukken , maar het parcours was geheel onverhard met 600 hoogte meters..

Het was heerlijk loopweer en dus stond ik in korte broek en t-shirt aan de start. Ik had wel besloten om een heupgordel met twee 600 ml bidons mee te nemen, met de bedoeling er elk uur één leeg te drinken. Bij de vorige edities startte ik in de achterste gelederen en liep dan na een paar honderd meter achteraan omdat ik rustig wilde starten, Dit jaar startte ik eens redelijk vooraan. Dit omdat ik wist dat er na zo’n km een smal pad kwam met een hekje wat stilstaan betekende en dan langzaam doorwandelen naar het hekje. Dat wilde ik dit jaar voorkomen. Echter, om de één of andere reden liepen de eersten al vrij snel na de start verkeerd en was er onduidelijkheid over de te lopen route. Na een paar honderd meter werden we terug geroepen om terug te keren op de juiste route. En jawel, je raad het al, liep ik toch weer achteraan en stond ik opnieuw stil voor het hekje. Tijd voor een nieuw plan. Ik wist dat er in het vervolg nog een paar smalle paden waren waar ik niet kon passeren. Dus diep ademhalen en accepteren dat ik  pas na een paar km mijn eigen tempo kon gaan lopen. Toen er ruimte kwam ben ik mijn eigen tempo gaan lopen en kon ik de andere lopers passeren. Uitkijken dat ik niet ging forceren om in te halen en dan te moe aan de tweede helft te moeten beginnen. Ik had mijn Garmin om en besloot een tempo aan te houden van zo’n 13 km/uur. Ik wist van mijn duinlopen dat dat voor mij,  op de wat vlakkere stukken, geen uitputtend tempo was en dat ik nog genoeg energie over zou houden voor de laatste 5 km, want die zijn zwaar met een paar flinke kuitenbijters. Ondertussen had ik stiekem wel een nieuw doel gesteld, namelijk niet ingehaald worden door de eerste 52 km loper. Die waren een uur eerder gestart en de eerste zou er volgens de organisator , Jan Strijker, best wel eens 3:35 uur over kunnen doen. In het laatste stuk toch nog een keertje verkeerd gelopen, maar werd terug gebruld door een loopster. Nog even  op  “souplesse” de laatste heuvels  over en gefinisht in 2:19::03 Helemaal top tevreden.

 

Feest in het weiland

Nog één slokje thee en dan naar buiten. De eerste hardlooptraining van dit weekend stond op het programma. 15 x 200 m. De lucht begon al blauw te worden en de zon liet zijn eerste stralen zien. Op pad dus. Ik doe mijn tempootjes op een asfalt pad dat tussen de weilanden doorloopt. De Lage Kadijk. Het mooie is dat de afstand van mijn huis naar dit pad zo’n twee km is. Een mooie afstand om in te lopen. en om onderweg wat rekoefeningen en loopscholing te doen. Helemaal klaar sta ik dan aan het begin van de Lage Kadijk. Deze is ruim 400 m met halverwege een dwarssloot. Hoe makkelijk is het dan om daar 200 m  te doen met 200 m dribbelpauze. Alsof hij ervoor gemaakt s. Natuurlijk kun je er ook 400 tjes doen, maar vandaag dus 200 tjes. Afijn, tijd dus om te beginnen. Na 20 m zag ik  dat ik mijn eerste 200 recht naar de opkomende zon toe liep. Een mooier begin kun je je niet wensen. Links en rechts van dit pad loopt een sloot en op een gegeven moment zag ik een moedereend kwakend haar piepende kroost voortstuwen van de ene naar de andere sloot.  Nou schijnt de zorg van kinderen best vermoeiend te zijn dus stopte ik even om het prille gezinnetje niet te storen bij de oversteek. De zon begon ook langzamerhand zijn warmte af te geven en een aantal koeien in de wei waren er al bij gaan liggen. Anderen keken even naar mij om daarna verder te gaan met hun maaltijd. Terwijl mijn schoenen over het asfalt roffelden zag ik vanuit mijn ooghoeken wat beweging op het weiland. Twee hazen waren met elkaar aan het spelen  Ze rolden over elkaar heen om dan weer een stukje verder te rennen en weer over elkaar heen te rollen. Misschien binnenkort een gezinnetje. Zo waren de 15 x voorbij voor ik er erg in had. Mijn benen voelden goed, mijn lijf voelde goed, mijn hoofd voelde goed. Wat een heerlijke training. Het was feest in het weiland

De oneenzaamheid van de lange duurloop

Ik keek vanmorgen wat verdwaasd rond. Waar kwam dat geluid vandaan. Was het één van de katten die met een speeltje rondom het bed bezig was, want dat is altijd leuk om te doen als de baas nog ligt te slapen. Nee, het was de wekker. 05:45 uur gaf hij aan. Tijd om op te staan, want ik mocht weer een lange duurloop doen. Een hoop loopmaatjes kozen ervoor om vandaag de drukte van de Zandvoort circuitrun op te zoeken, maar ik koos voor de eenzaamheid van de lange duurloop. Nou is dat niet helemaal waar, want eenzaam is het nooit. Ik wordt begeleid door de lichte roffel van mijn schoenen op het asfalt. Het geklots van het water in de bidons en de geluidjes van mijn rugzak. Daarnaast zijn er , hoe vroeg je ook vertrekt, altijd andere mensen die je op je pad tegenkomt.

Het mooiste moment van deze duurloop voor mij vond plaats na zo’n  15 km. Ik had net met wat water de laatste restjes ontbijtkoek uit mijn mond gespoeld toen ik ze zag. Twee zwarte en twee witte zwanen. Nou is het niet zo bijzonder dat ik de witte zwanen zag. maar wel dat er ook twee zwarte waren. Het werd nog veel mooier. De zwarte zwommen naast elkaar, maar de witte ook. De zwarte zwommen vlak langs de oever en de witte evenwijdig 10 m verderop in dezelfde richting. Met dit beeld op mijn netvlies besloot ik verder te lopen. Je kunt wel langer blijven kijken, maar gezien de grote van het water zouden ze niet lang zo blijven zwemmen en zou de magie van het beeld verdwenen zijn.

Zo’n moment geeft mij weer voor kilometers energie. Meer dan ik met eten en drinken op zou kunnen. Natuurlijk heb ik nog veel meer gezien. Een paar fazanten, konijnen, een haas, een vos, herten en vele soorten vogels. Na 40 km vond ik het genoeg. Ik was wat te vroeg op de afgesproken plaats van bestemming, maar dat was niet erg. Het terras was open en er zaten al een paar bekende loopmaatjes aan de koffie. Het was weer een mooie duurloop geweest. Van eenzaamheid was geen sprake geweest.

Geparkeerd

Gisteravond om 22:30 uur op de fiets gestapt om naar de atletiekbaan in Driehuis te gaan voor de nachtelijke 6 uursloop. Eigenlijk fiets ik heen om terug te kunnen fietsen. Ik vind fietsen een prettige cooling down na een hardloopwedstrijd. Aangekomen branden  de kaarsjes al op de baan, want de verlichting mag s’nachts niet aan. Omgekleed en het bandje gehaald voor de elektronische rondetelling.  Er was gekozen om deze keer in baan 4 te gaan lopen, omdat dit minder belastend zou zijn voor de gewrichten. Om 24:00 uur werd het startsein gegeven en vertrokken we  Eigenlijk wist ik al na een half uur dat het niet mijn nacht zou worden en na een uur wist ik het zeker. De monitor gaf aan dat ik ruim 10 km had gelopen, terwijl ik voor mijn gevoel harder liep. De benen en met name de kuiten voelden al stijf, had een pijntje in mijn voet, mijn kleding zat niet lekker en had ook nog een vuiltje achter mijn contactlens. Toen dacht ik al dat de resterende 5  uur geen lolletje zouden worden. Ik was eigenlijk van plan om als experiment te gaan lopen op cola en bananen schijfjes. Dit experiment werd dus acuut gestopt en viel gretig aan op de drankjes en versnaperingen die de organisatie klaar had staan. Ik haalde ondertussen allang de 10 km/uur niet meer, maar liep nog wel. Toen kwam het 5e uur en mijn spieren gingen massaal in staking. Ik stond volledig geparkeerd. Niet meer vooruit te branden en het enige wat restte was wandelen. Om nog twee uur te gaan wandelen had ik ook geen zin en na wat rekken weer rustig gaan hardlopen. Rustig ging het , want ik vermoed dat wandelen sneller ging, maar het is een hardloopevenement dus…. ga je hardlopen. Na bijna 4,5 uur lopen bereikte ik de marathonafstand, 42,2 km. Ik kan mij niet herinneren hier zolang over te hebben gedaan. Alle pijntjes waren verdwenen, of ik voelde ze niet meer, en wat restte  was krachteloosheid. Het voelde alsof ik als een leeg geknepen vaatdoek over de baan liep.  Op deze manier zou ik de 50 km niet halen. Tijd voor overleg. Ik besloot het laatste kwartier van het 5e uur te gaan wandelen en dan het laatste uur te gaan hardlopen . Nog even flink wat vocht en koolhydraten tot mij genomen en het 6e uur hardlopend vol gemaakt. Uiteindelijk kwam ik tot een afstand van 54,3 km  Een afstand om gauw te vergeten, maar geen loop om te vergeten. Misschien had ik aan het eind van het 5e uur wel onbewust gedacht aan een uitspraak van Scott Jurek ( een Amerikaanse ultraloper ) die schreef :”loop tot je niet meer kunt lopen en loop dan nog een eind”.

13 + 17

De warmte was een beetje uit de lucht en een zacht briesje maakte het vanmorgen dat het het heerlijk loopweer was. Eigenlijk stond er vanmorgen een lange duurloop op het programma ( met lang bedoel ik 30+ km ) , maar toen ik opstond vertelde mijn lijf dat het dat vandaag niet ging doen. Dus eerst maar een potje thee gezet en een kopje muesli gegeten om het lijf te vriend te houden.  Daarna een ronde tafel overleg gehouden met lijf, schoenen en kleding en al snel werd er besloten dat het vandaag 17 km zou worden met daarin wat tempostukken. Gisteren een soortgelijke training gedaan, maar dan 13 km. Ik kon merken dat de vakantie ten einde is, want kwam  heel wat lopers tegen. De tempostukken gingen lekker. Ik neem daar geen tijd of afstand voor, maar punten in het rondje, Bijvoorbeeld tot de brug. of tot de derde hond die ik tegenkom enz.  Thuisgekomen was iedereen tevreden. Het lijf, de schoenen en de kleding. Dus ik ook. Al met al was dit samen met de 13 km van gisteren een fijn 30 km weekend. Komende week doe ik nog wat korte trainingen om dan in het weekend een nachtelijke 6 uurloop te gaan doen de tartan 6 uurse

Deze week 5 trainingen gedaan. Allemaal op gevoel

Datum afstand tijd opmerking
19 aug 2013 9,2 km x lekker doorgelopen
20 aug 2013 13 km x lekker doorgelopen
       
22 aug 2013 17 km x op gevoel rustig
     
24 aug 2013 13 km x met wat tempostukken
       
25 aug 2013 17 km x met wat tempostukken

Ouderwets

Vanmorgen op de fiets gestapt naar de Amsterdams Waterleiding duinen ( AWD ). Deze keer niet zo absurd vroeg, maar gewoon ouderwets om 08:30 uur.  Dit is ooit begonnen in 1987 toen ik in Heemstede kwam wonen. Ik woonde in de personeelsflat van het Diaconessenhuis ( deed de inserviceopleiding A-verpleegkundige ) Elke zaterdag gingen we met een groepje om 08:30 naar de AWD om daar een rondje van 7 km te lopen. Dat lopen ging niet op hartslag, tijd of snelheid, maar gewoon hard. Toen was hardlopen nog simpel.  Na afloop op elkaar wachten en gezamenlijk thee drinken.  De afgelopen weken liep ik zondags een marathon. Voor menigeen zal dit vreemd in de oren klinken, maar het begon een beetje saai te worden. Tijd voor iets anders. Een halve marathon. Niet op hartslag of gecontroleerde snelheid, maar gewoon lekker doorlopen. Ik wist nog een , vind ik, leuke route die bijna geheel onverhard is met wat lekkere heuveltjes. Geen hoge heuvels maar wel van die kleine prettige heuveltjes die om een tempowisseling en wat  extra inspanning vragen.  Niet al te gek vertrokken en na een paar kilometer rustig aan wat harder gaan lopen. Het is tenslotte wel een halve marathon.  Sinds de Koning van Spanje trail ben ik toch nog voorzichtig met mijn kuit, maar toen ik vanmorgen merkte dat het goed ging liep ik in vol vertrouwen stevig door. Op één derde van de route is een waterkraantje waar ik mijn bidon bij kon vullen.  Het was goed te merken dat het vakantie is. Zag weinig andere lopers en ook de dieren lijken hieraan mee te doen. Zag slechts een paar thuisblijvers. De looprichting had ik fijn gekozen. Met het windje in de rug liep ik het laatste stuk terug naar het beginpunt. Daar aangekomen zag ik op mijn klokje een tijd staan van 1:40 uur over een afstand van 21,1 km. Natuurlijk daarna, net als vroeger,   ouderwets met loopmaatjes gezamenlijk wat drinken.

Ze schoten alle kanten op

Ze schoten alle kanten op. Naar links, Naar rechts. Sommigen in verwarring van links naar rechts. Een paar bleven verstijfd aan de kant zitten en ééntje bleef voor mij uit rennen. Ik heb het hier over de vele konijntjes die ik gisteren tegen kwam gedurende mijn duurloop in de duinen. De weersvoorspelling was dat het warm zou worden ( en die kwam uit ook ) dus besloot ik de lange duurloop voor mijn doen vroeg te vertrekken. Dit betekend iets over zessen naar de duinen fietsen om dan om half zeven te beginnen. Ik had de afstand wel in gedachten , maar nog geen route. Het enige dat ik wel wist dat er gedronken moest worden dus wat kraantjes onderweg zou prettig zijn. Bij temperaturen zoals gister ( boven de 20 gr ) ga ik uit van 10 ml / kg / uur aan vocht. Voor mij betekend dit 770 ml per uur. Ik had een marathonafstand in gedachten en schatte in dat ik daar zo’n 3:45 tot 4:00 uur over zou doen. Dus zo’n drie liter aan vocht. Nu ben ik weer blij met mijn heuptas , want daar zitten twee bidons aan van 600 ml. dus na elk kraantje ga ik weer met ruim een liter op pad. Ook had ik twee snelle jelles ( ontbijtkoek ) mee. Om mijzelf te verwennen zaten er deze keer noten in. Lekker.  Het liep fijn en mijn loopmaatjes bestonden het eerste uur voornamelijk uit konijntjes. Ik vind het heerlijk om geen geplande route te lopen. Nu ben ik vrij om eens wat nieuwe paden in te slaan die ik tegenkom en als je weet dat je 42 km gaat hardlopen is daar ook alle ruimte voor. Je denkt dat je na al die jaren de duinpaden wel kent, maar vandaag weer twee leuke nieuwe paden ontdekt die ik zeker vaker ga lopen. Nadat ik zo’n  34 km gelopen had en de zon warmer werd besloot ik om wat meer de schaduw op te zoeken. Er kwam op dat moment een roofvogel overgevlogen en al kijkend en doorlopend naar die vogel belande ik aan de schaduwkant van een duinkanaal. Toeval of is dit hulp van boven? Zo lekker de laatste paar km doorgelopen en liep uiteindelijk de 42,2 km in 3:47 uur. Een mooie duurloop gedaan. Even mijn 1000 en 1 dingendoekje uit de heuptas gepakt om mijzelf bij een kraantje schoon te maken van zweet en stof en daarna lekker fris naar het restaurant om samen met loopmaatjes koffie te drinken.

Een nieuwe trainingsperiode

Afgelopen week rustig aan gedaan. Het is altijd lekker om de week na een loopevenement ( vekuwezoomtrail 52 km ) rustig aan te doen. Vanmorgen vond ik het wel genoeg geweest en heb een duurloop gedaan. Bij aanvang had ik nog geen route in gedachten. Ik moest er alleen voor zorgen dat ik rond 10 uur bij een restaurant moest zijn als ik met loopmaatjes koffie wilde drinken. Van huis uit naar het strand gelopen Het strand opgegaan en hoewel het geen hard strand was liep ik lekker en besloot dit zo’n  8 km te doen. Daarna had ik nog tijd over om via een omweg door de duinen , natuurlijk met wat fijne heuvels, op tijd bij het genoemde restaurant te zijn. Daar aangekomen bleek ik 26,5 km gelopen te hebben  in ruim 2,5 uur. Een mooie start van een nieuwe trainingsperiode. Ik zeg wel nieuwe trainingsperiode, maar waar naar toe dan? Ik heb mij nergens meer voor ingeschreven. Eigenlijk vind ik dat ook wel prima zo. Nu kan ik vrijuit trainen. Lopen waar ik zin in heb. Snelheid en afstand laat ik afhangen van hoe ik mij voel en hoeveel energie ik heb. De hartslagmeter gaat voor een tijdje de kast in.  Bang dat k een motivatieprobleem ga krijgen nu ik geen doel heb om naar te trainen heb ik niet. Ik vind hardlopen gewoon altijd leuk en kijk elke week uit naar de zondag, want dan heb ik tijd voor een lekkere lange loop. De komende trainingsperiode staat dus in het teken van lopen op mijn gevoel. Hoelang deze trainingsperiode gaat duren weet ik niet en mocht ik nog een loopevenement zien waar ik een goed gevoel bij heb dan kan ik altijd , als er nog plaats is, meedoen

Nog een klein stukje

Gisteren deelgenomen aan de Veluwezoomtrail 52 km. Nadat ik enkele weken geleden uitgestapt was in de Koning van Spanje ( trail in Limburg ) was mijn eerste doelstelling voor deze trail uitlopen en als het goed ging iets sneller dan vorig jaar. Om dit te bereiken ben ik weer ouderwets rustig gestart en voerde ik al snel een “strijd” wie er achteraan mocht lopen. Het parcours was iets gewijzigd in vergelijking met vorig jaar en nu liepen we na een paar km over een smal heidepad. Voor sommige was dit vervelend omdat ze niet konden passeren, voor mij was het een uitkomst. Ik begon dit pad als één van de laatsten en omdat ik het eerste uur toch rustig aan wilde doen en niet kon passeren werd het mij makkelijk gemaakt om het rustige tempo vast te houden. Het eerste uur liep ik ruim 9 km. Dit was een mooi begin en nog fijner was dat mijn kuiten goed voelden, Ze waren dit eerste uur een paar keer getest met pittig klim en daalwerk ,maar gaven nog steeds groen licht. Het parcours werd nu iets vlakker met wat bredere paden en langzaam ben ik wat sneller gaan lopen. Vorige week gaven de kuiten aan een snelheid van zo’n 10,5  – 11,0 km.uur goed te verdragen en ik wilde vandaag niet gaan forceren maar in dit tempo te gaan lopen. Ik had mijn heuptas om met twee 600 ml bidons water, Elk uur een bidon leeggedronken De organisatie had de verzorging goed voor elkaar , want na zo’n 20 en 40 km was er de gelegenheid om de bidons te vullen. Totaal onderweg 3 liter water gedronken en twee snelle jelles gegeten. Hoewel ik de afgelopen weken relatief weinig had getraind liep ik erg makkelijk en passeerde ik alleen maar lopers in plaats van gepasseerd te worden. Goed blijven opletten dat ik niet te hard ging en waar dat wel gebeurde gelijk gas terugnemen. Rond de 33 km stond iemand van de organisatie voor een stimulerende opmerking. Ik vroeg mij wel af of hij wist waar hij stond op het parcours en zich  bewust was van de afstand die de lopers liepen. maar de opmerking “kom op, nog een klein stukje” was met nog 20 km te gaan niet helemaal van toepassing. Bij 40 km weer even de bidons gevuld. Fijn dat er in de laatste 5 km nog wat pittige heuvels zaten, maar op dat moment wist ik al dat ik zou gaan finishen en ook iets sneller dan vorig jaar. Al met al ben ik heel wat lopers gepasseerd. Ik was 54 ste van 150 in een leuke tijd van 5:06:22 over 52,6 km  Dit jaar kwam ik sneller en fitter over de streep dan vorig jaar. De vele duurlopen die ik de eerste 4 maanden van dit jaar gelopen hebben zullen daar zeker een rol in gespeeld hebben. Ben deze keer onderweg ook geen man ( of vrouw ) met de hamer tegengekomen. Het rustige begin en een gestaag tempo van 10,5 – 11,0 km bevallen mij goed. Misschien als de afstand wat langer is dat ik ook hoger in het klassement kom 🙂