Bruggentraining deel 2

In de vorige twee blogs schreef ik al over mijn deelname aan 100 Bruggenloop Leiden die in september plaats vindt. Deze loop wordt voor de eerste keer georganiseerd en het leek mij leuk om daar aan deel te nemen. Gelijk de daad bij het woord gevoegd en mij ingeschreven. Vorige week schreef ik dat ik mij er serieus op wil voorbereiden en hoe ik dat wil gaan doen. De voorbereiding bestaat uit twee hoofd onderdelen, looptraining en krachttraining. Mijn plan voor de looptraining heb ik vorige week uit de doeken gedaan. Deze week vertel ik meer over mijn plan van aanpak betreffende krachttraining.

Voordat ik daar mee begin wil ik jullie vertellen hoe mijn looptrainingen deze week zijn gegaan. Maandag is traditiegetrouw een rustdag. Dit betekende dus met de beentjes omhoog op de bank. Dinsdag was de eerste looptraining. Dit werd een rustige duurloop van 6,9 km met een gem. hf van 110. ik vertelde vorige week dat mijn loopplan vooral bestaat uit rustige duurlopen en per week 1 snellere duurloop. Donderdag deed ik mijn tweede rustige duurloop en dat was 7,2 km met een gem. hf van 106. Vrijdag mocht ik dan een soort van los gaan. Het werd een duurloop van 6,9 km met een gem. hf van 132. De eerste 500 meter van deze duurloop gingen heel rustig en heb daarna het tempo geleidelijk aan verhoogd tot de hf rond de 135 was. Vanmorgen het laatste loopje van deze week en dat was weer een rustige 7 km met een gem. hf van 112. Volgende week verleng ik de zondagduurloop met 1,5 km.

Zo, dat was een overzicht van mijn looptraining de afgelopen week. Nu dan mijn krachtplan. Zoals ik vorige week schreef is blessurevrij blijven het belangrijkste. Ik ben 60 jaar en dat betekend dat mijn gewrichten al heel wat bewegingsjaren achter de rug hebben en er zal zeker een vorm van slijtage zijn. Daarom wil ik de spieren die er voor zorgen dat de gewrichten op hun plek blijven en bewegen zoals het moet versterken. Dit ga ik niet op een sportschool doen, maar gewoon thuis. Niet gebruikmakend van gewichten, maar het lichaamsgewicht gebruiken. Het betreft oefeningen die ik in de meest gevallen gewoon kan doen terwijl ik naar een favoriete Netflix serie zit te kijken. Het gaat vooral om oefeningen voor de benen, heup, buik en rug. Over deze oefeningen en de uitvoering schrijf ik in een volgend blog meer. Het moeilijkste voor mij is de discipline om ze te doen. Ik heb dit nog nooit gedaan. Ik heb zo wie zo nog nooit aan krachttraining gedaan. Hardlopen vind ik leuk en daar is geen motivatie voor nodig, Hoe ik krachttraining ga vinden weet ik niet. Misschien vind ik het wel vreselijk en wordt het afzien. Dat wordt dan ook weer eens een nieuwe ervaring. De bedoeling is nu om drie keer in de week deze krachtsoefeningen te gaan doen. Deze krachtriningen gaan rond de 30 minuten duren. Dan zijn ze ook makkelijk in te passen in het dagelijks leven.

De eerste trainingsweek zit erop. Ik heb stiekem af en toe wat extra bruggetjes in mijn rondje opgenomen. Volgende week zondag de duurloop dus iets uitbreiden. Ik heb er zin in. Zal dan ook mijn eerste krachttraining ervaringen vertellen.

Bruggentraining deel 1

Vorige week vertelde ik het al, ik ga weer eens meedoen aan een loopevenement. De 100 Bruggenloop in Leiden. Het is een loop van 19 km en die gaat over 100 bruggen in de stad Leiden. De datum is 25 september dus duurt het nog even voor het zover is. Eigenlijk heb ik mij de laatste jaren nooit meer voorbereid op een loopevenement, maar liep ik gewoon mee op basis van 40 jaar hardloopervaring waarin onder andere tientallen marathons zitten. Nu ga ik het dus anders doen en wel om twee redenen. Ten eerste vind ik het wel weer eens leuk om een doel te hebben om naar toe te werken en ten tweede ben ik als deze loop plaats vindt de 60 gepasseerd en is het misschien ook wel verstandig om aandacht te geven aan een lichamelijke voorbereiding. De twee belangrijkste items in mijn voorbereiding zijn looptraining en krachttraining. Vandaag begin ik met het vertellen over hoe de looptraining uit gaat zien in mijn voorbereiding op deze 100bruggenloop.

Het loopdoel voor deze loop is uitlopen waarbij de tijd van geen belang is. Natuurlijk wel voor sluitingstijd binnen zijn. Een ander doel, en misschien wel het belangrijkste, is blessurevrij blijven. Op dit moment loop ik 3 a 4 keer in de week een afstand van rond de 7 km, waarvan 1 keer in een iets hoger tempo. Dit is volgens mij al een goede basis om te beginnen. Het grootste gevaar op een blessure loop ik volgens mij met de snellere lopen. Die wil ik dus zeker niet uit gaan breiden en op 1 keer in de week houden. Met versnellen bedoel ik dan niet sprinten maar met een hartslag van zo rond de 85% van mijn maximale hartslag. De omvang van de training wil ik langzaam uit gaan breiden. Hiermee bedoel ik niet het aantal trainingen. Als ik dat zou gaan doen dan krijg ik volgens mij te weinig rustdagen wat de kans op een blessure vergroot. Hierbij speelt mijn leeftijd zeker een rol. Hoe ouder je wordt hoe langer het herstel. Wat ik wel wil doen is 1 van de trainingen in omvang uitbreiden. Dit gaat traditie getrouw de zondagloop worden. Eind juli moet die op 10 km zitten en eind augustus op 15 km. Elke derde week wordt een rustweek met drie rustige loopjes van 7 km.

Dit is het plan van aanpak voor mijn looptraining. Morgen ga ik er mee beginnen. Naast de traditie van de lange duurloop op zondag heb ik nog een tweede traditie en dat is dat de maandag een rustdag is. Niets lekkerder dan de voorbereiding te beginnen met de beentjes omhoog, dan zijn ze dinsdag goed uitgerust om te beginnen. Volgende week ga ik vertellen hoe ik de krachttraining wil gaan invullen.

Vanmorgen voor het eerst sinds tijden weer een buiten de stad gelopen. Een rondje Gaasperplas. Gelukkig hebben ze daar ook bruggetjes.

100 bruggenloop

Mijn ogen werden naar een advertentie getrokken op het beeldscherm. Het ging over een loopevenement in Leiden. de 100 bruggeloop in Leiden. Even twijfelde ik nog, maar besloot mij in te schrijven.

Het laatste hardloopevenement waar ik aan meegedaan heb dateert alweer van ruim een jaar geleden. Dat was de halve van Leiden. Die had ik met veel plezier gelopen, maar daarna kriebelde het niet om aan andere loopevenementen mee te doen. Er zijn jaren geweest dat ik aan zoveel loopjes meedeed dat de doos met medailles aan het eind van het jaar overliep. Nu zie ik elke maandag op instagram onder #medalmonday talloze foto’s voorbij komen met stralende gezichten en een medaille. Af en toe een afgepeigerd gezicht met een medaille , maar die was dan waarschijnlijk vlak na de finish genomen. Al deze foto’s deden in mij niet de vlam aanwakkeren om hier ook weer aan mee te doen. Tot dus die advertentie.

Waarom prikkelt deze loop mij nu wel. Is het omdat hij voor de eerste keer georganiseerd wordt? Is het dat hij 19 km lang is, wat voor mij een goed te behappen afstand is. 19 km is ook een heerlijk weinig zeggende afstand. Volgens mij is er geen wereld-, europees of Nederlands record 19 km lopen. Je hebt dus niet de neiging om je onbewust of bewust aan toplopers te spiegelen. Is het omdat hij over 100 bruggen gaat? Ik heb nog niet naar het parcours gekeken, maar het wordt vast heelijk zigzaggen door Leiden. Of is het omdat ik het gewoon een ludiek idee vind? Ik denk dat al het hiervoor genoemde wel meespeelt, maar ook dat het in Leiden is. De stad was ik nu woon.

De vraag is nu, moet ik hiervoor trainen? Waarschijnlijk niet. Ik loop nu 3 á 4 keer in de week 7 km en met de 10 tallen marathons en nog veel meer halve marathons in de benen heb ik genoeg ervaring om te bepalen in welk tempo ik deze loop kan volbrengen. De eindtijd is voor mij niet van belang. Ik wil gewoon lekker lopen, heel blijven, kunnen genieten van die loop en natuurlijk wel voor sluitingstijd bij de finish zijn. Maar…….., eigenlijk is het ook wel verstandig om een trainingsplan te maken. Ik heb nu 6 kruisjes achter mijn naam en op de dag van deze loop. 25 september, ben ik 61 jaar. Ergens vind ik het ook wel weer leuk om een trainingsplan te maken. k heb vaag al een idee hoe dit eruit gaat zien. Naast het lopen gaat bijvoorbeeld ook krachttraining een rol spelen. Iets waar ik tot nu toe weinig aandacht aan gegeven heb. In het volgende blog zal ik vertellen hoe dit trainingsplan eruit ziet.

Vanmorgen tijdens mij hardlooprondje alvast begonnen met de bruggentraining.

Restart

Het was weer genieten deze week. De hardloopschoenen mochten weer aan om mijn rondje te lopen. Na 4 weken niet gelopen te hebben kon ik afgelopen maandag een restart maken. ik had er ongelooflijk veel zin in en moest uitkijken dat ik niet zoals een koe die na de hele winter op stal te hebben gestaan , de wei invliegt.

Ik moest van mijzelf dus rustig aan beginnen. Zou ik veel van mijn conditie ingeleverd hebben en hoe zouden mijn spieren zich houden en dan met name mijn kuitspieren, want als ik wel eens van een spier last heb dan is het mijn kuitspier. Dus beginnen in rollator tempo. Het was ook wel een goed moment om weer eens op hartslag te gaan lopen met behulp van mijn apple watch. Ik had voor nu als bovengrens een hartslag van 128 gesteld. Dat is 80% van mijn maximale hartslag. Ik had het vermoeden dat ik toch wel op mijn conditie ingeleverd had en al bij een rustige dribblepas hier op zou zitten. Schoenen aan en gaan.

Ik begon dus heel rustig en tot mijn toch wel enigszinse verbazing bleef mijn hartslag laag en hiermee bedoel ik rond de 115. Het was heerlijk loopweer en ik ging mijn vertrouwde rondje lopen van zo’n 7 km. Het was gewoon weer genieten. Ik voelde helemaal niet de behoefte om sneller te gaan. Ergens halverwege kwam ik een bekende tegen en ben even gestopt om een praatje te maken. Hij laat altijd twee hondjes uit daar in het park en het was hem opgevallen dat hij mij al een tijdje niet had gezien. Nadat we bijgepraat hadden vervolgden we beiden onze weg. Tegen het einde voelde ik even de verleiding om er een klein rondje aan te plakken omdat het zo goed ging, maar gelukkig was het verstand sterker dan de verleiding en ronde ik het af zoals ik van te voren bedacht had. Blij en voldaan stak ik 45 minuten later de sleutel in de deur van mijn appartement.

Na deze eerste loop heb ik deze week nog twee keer gelopen. De tweede keer ook zo rustig en de derde keer halverwege het tempo iets opgevoerd, waarbij de hartslag opliep naar 135. Komende week wil ik ook weer drie keer lopen . Twee keer rustig en één keer mag daar een licht versnelling inzitten. `ik heb er weer helemaal zin in. De restart is goed verlopen

Oh ja, door het traplopen heb ik een streep gezet. Hiermee bedoel ik niet het functionele traplopen omdat ik op een bepaalde verdieping moet zijn, maar het extra traplopen om mijn conditie op pijl te houden

Pffff

Yes, nog één nacht slapen en dan mag ik mijn hardloopschoenen weer aantrekken om mijn rondje te gaan hardlopen. Afgelopen 14 dagen heb ik veel gewandeld, maar morgen mag ik weer los. Heb er zin in.

Zoals jullie in mijn vorige blog gelezen hebben, had ik mij na een flinke griep 14 dagen hardlooprust opgelegd. Was het lastig om niet te gaan hardlopen? Ben ik in de verleiding gekomen om toch die hardloopschoenen aan te trekken voor al was het maar een klein rondje? kreeg ik ontwenningsverschijnselen? Ben ik aangekomen in gewicht omdat ik niet hard liep? Het antwoord op al die vragen is nee! De reden daarvoor is dat ik niet heb stilgezeten. Ik maakte dagelijks een wandeling. in het begin een kort stukje en ben dat steeds meer uit gaan breiden. Afgelopen week ben ik begonnen met traplopen ( zie vorige blog ). Eerst één keer omhoog naar de vijfde etage en uitgebreid naar 4 keer gisteren. Was dat het? Nee. Ik heb ook om de dag buikspieroefeningen gedaan en een paar beenspier versterkende oefeningen.

Pfff nu ik dit zo opschrijf ben ik toch behoorlijk bezig geweest, maar morgen gaat er een streep door het traplopen en ga ik weer hardlopen. Ik zet die streep door het traplopen, omdat ik bang ben dat de combinatie traplopen en hardlopen een overbelasting van mijn knieën gaat geven. Natuurlijk zal een trap naar een verdieping hoger zeker nemen. Die andere twee, de buik- en beenspier oefeningen hou ik er in. Ik zit nu mooi in het ritme van die oefeningen en ze zouden zomaar eens hun nut kunnen hebben bij het voorkomen van een blessure. Daarnaast wordt het zomer en is een beetje strakke buik ook niet verkeerd op het strand 😀

Morgen dus weer hardlopen. Ik ga mijn gebruikelijke rondje van zo’n 7 km doen. Lekker rustig aan. Tijd en snelheid zijn niet belangrijk. Mocht het om de één of andere reden te ver zijn dan schakel ik gewoon over op de wandelmodus. Ik ga hem morgen weer aan het einde van de middag lopen en ben benieuwd of ik nog een paar lopers zie die ook regelmatig dit rondje, maar dan tegengesteld lopen. Ook benieuwd of ik dezelfde honden tegen kom en nog meer benieuwd of die honden mij ook nog herkennen en niet opnieuw rond mijn kuiten gaan dansen.

Vandaag is nog een hardlooprustdag. wel met de boodschappentas de trap genomen en de buikspieren geactiveerd. Volgende week laat ik weten het het hardlopen , dat ik dus 4 weken niet gedaan heb, is gegaan.

88

Het voelde alsof ik een snelle duurloop had gedaan. Mijn ademhaling en hartslag waren behoorlijk sneller. Alleen , ik had geen snelle duurloop gedaan maar was rustig met de trap van de begane grond naar de tweede verdieping gelopen. Het was mijn eerste werkdag na een griep. Die had er dus voor gezorgd dat ik conditioneel een behoorlijke jas had uitgetrokken.

Het begon drie week geleden met een droge hoest. Toch maar even een pcr test op Corona. Negatief. Al snel kwam daar een koorts bij. Toen die opliep tot boven de 39 graden en ik erg hoestte, toch maar even bij de huisarts langs gegaan en die kwam tot de conclusie dat het een griep was. Uitzieken. Nou, dat heb ik gedaan. 14 dagen lang. Toen voelde ik mij goed genoeg om weer te gaan werken . Tussen voelen hoe het is en werkelijk ervaren ondervond ik dus na die twee verdiepingen traplopen. Gelukkig begon ik met een halve dag.

Het werk was weer begonnen, maar wat nu te doen met hardlopen. Ik heb voor mijzelf de regel , voor elke dag ziek thuis een hardlooprustdag. Dit betekende dus dat ik 14 dagen niet mocht hardlopen. Hardlopen is een behoorlijk fysieke inspanning en ik vind dat mijn lichaam de kans moet krijgen om aan te sterken. Was trouwens ook 4 kilo afgevallen tijdens mijn ziek zijn .

Wat mag ik dan van mijzelf fysiek wel doen. Wandelen. Ik woon op ruim twee kilometer van mijn werk, wat een mooie wandelafstand is. Ik heb dat deze week drie keer gedaan en deed dit dit in een rustig tempo zodat ik mooi een uurtje actief buiten was.

Lees ik vrijdag op mijn werk een artikel waarin het personeel gevraagd wordt wat vaker de trap te pakken in plaats van de lift. In eerste instantie moest ik aan maandag denken en de twee verdiepingen , maar als ik wat verder lees komt er een soort van herstelplan in mij op. Er staat namelijk dat uit onderzoek blijkt dat tijdens het omhoog lopen je meer energie verbrand dan met roeien. Dat je elke 5 treden 1 calorie verbrand en dat traplopen op werk een gemiddelde stijging van 9,4 % op de VO2 max oplevert wat een belangrijke indicator is voor gezondheid van je hart- en vaatstelsel. Regelmatig traplopen zorgt voor een lagere bloeddruk en een verminderd risico op hart en vaatziekten.

Ik woon in een appartementencomplex op de 5e etage. Mijn herstelplan voor de tweede week is dan ook het wandelen te combineren met traplopen. Gisteren begonnen met één keer naar boven lopen in een rustig tempo. Vandaag twee keer gedaan. De bedoeling is om dit uit te breiden naar 5 keer daags. Ik ga ervan uit dat dit gaat lukken en dat ik volgende week maandag het hardlopen weer op kan pakken. Misschien hou ik het traplopen er dan wel in.

Vandaag even het aantal traptreden geteld. Het zijn er 88. Als ik elke 5 treden een calorie verbrand dan betekend dat ik iedere keer 17 calorieën verbrand. Als ik dat 5 keer op een dag doe kan ik wel een beschuitje met aardbeien eten en kan er misschien ook nog wel slagroom op. Volgende week laat ik jullie weten hoe deze herstelweek is gegaan.

Mogguh

Morgen, morning, moh, guten morgen, hee, hallo, …..(stilte), zijn allemaal reacties op mijn mogguh dat ik tegen iedereen zei tijdens mijn hardlooprondje vanmorgen. Er waren er bij die verbaasd keken of volgens mij reageren als een onbewuste reactie. Een nors kijkende man ging nog norser kijken en een wandelaar keek verschrikt op van zijn smartphone. Een baby in een wieg keek op en een hond keek, volgens mij een tikje verbaasd, mij aan. Dan was er natuurlijk ook nog de groep met oortjes in of een koptelefoon op. Bij dezen stak ik mijn hand op ter begroeting en kreeg ik ook regelmatig een hand terug. Sommigen waren zo verdiept in wat ze hoorden dat ze mij niet zagen of gewoon negeerde, wat natuurlijk ook niet gek is als je bedenkt dat ze misschien wel een interessante podcast aan het luisteren waren. Tot slot waren en nog de duo’s die druk in gesprek waren. Dan sloeg ik mijn mogguh even over.

Bij de zijlpoort had ik een leuke ontmoeting. Ik kwam vanaf de begraafplaats en een jonge man kwam net onder de zijlpoort door. Allebei stopten we om de ander voorrang te geven. We keken elkaar aan en lachten. We schudden elkaar spontaan de hand. Ik weet niet meer of ik hier nu een corona overtreding beging, maar het voelde goed. Wie maakten een kort praatje waarin ik vertelde dat ik de singelpark route leip en hij was onderweg naar het station om de trein te pakken naar Amsterdam. We wensen elkaar een fijne dag en vervolgeden onze weg.

Zo kwam ik vanmorgen allerlei mensen tegen. Jong, oud, blank, gekleurd, wandelaars, hardlopers, fietsers en ongetwijfeld ook mensen met een verschillende geaardheid en godsdienst. Allemaal waren we van deze zondagmorgen in het singelpark. Ik moest denken aan John Stuart Mill ( 19e eeuwse engelse filosoof ) die de opvatting had dat iemands vrijheid alleen beperkt mag worden voor zover dat nodig is om te verhinderen dat hij anderen schaadt. Ik was mij er weer bewust van dat ik mij gelukkig mag prijzen dat ik in een land leef waar vrijheid hoog in het vaandel staat.

Hoogtetraining

Toen ik door het zijraampje van de auto keek zag ik een groot spandoek met daarop KlompenKopen. Ik herinner me foto’s en filmpjes van hardlopers die op klompen een marathon gingen lopen of zelfs gelopen hadden, maar dat is niets voor mij. Ik houd het op de hardloopschoen. Terwijl we verder reden veranderde de A2 van een 5 baansweg in een 2 baansweg . Toen voorbij knooppunt Vonderen, waar ik nog nooit van had gehoord, langs de kant van de snelweg het bord einde signalering zag wist ik het zeker. Ik had de randstad verlaten.

Een week weg van de drukte. Een week Limburg. Hardloopschoenen mee. Hoe klein Nederland ook is, je ziet een duidelijk verschil in landschap. Opeens kijk je tegen heuvels aan in plaats van het vlakke randstad. Normaal slaap ik op zee niveau en nu slaap ik 93 m boven zeeniveau. Voor het goede moet je altijd acclimatiseren als je hoogtetraining gaat doen, maar ik heb niet de indruk dat ik last heb van deze hoogte . Geen suizende oren en geen verhoogde hartslag. Nou ja een paar slagen dan, maar dat komt van de opwinding een week vrij te zijn.

Vanmorgen eerst uitgeslapen. Dat is voor mij wel een begin van een vakantiedag en na een licht ontbijt de hardloopschoenen aangetrokken voor een rondje. Ik had gisteravond alvast op de kaart gekeken of ik een geschikt rondje zag dat ik gelijk vanaf de voordeur kon beginnen. Na enig turen op de kaart had ik een paar licht lijntjes gezien die zomaar eens door konden gaan voor wandel / fietspaden. Mocht dat niet zo zijn dan kon ik altijd nog iets improviseren.

Het was een heel simpel rondje waarbij ik als ik iedere keer rechts af sloeg ik gewoon weer bij het begin uit zou komen. De lengte van het rondje schatte ik op 3 km. Dit wilde ik vanmorgen twee keer lopen. Of het nu toch door de hoogte kwam weet ik niet, maar het liep best wel zwaar. Gelijk al een pittig klein heuveltje op over een smal fietspad. Naar boven lopen vind ik eigenlijk altijd wel leuk, maar zo’n pittig hellinkje naar beneden vind ik lastig. Een forse belasting voor mijn gewrichten. Vroeger zou ik gewoon wat sneller naar beneden gelopen hebben, maar ben nu toch bevreesd dat mijn spieren / pezen dat niet prettig vinden en een blessure oploop. Nu doe ik dit soort hellinkjes in een soort van gecontroleerd rustig tempo met gebogen knieën . Het was een heel leuk rondje. Precies zoals ik gehoopt had. Smalle rustig paden die soms verhard en soms onverhard waren. Dit rondje volgens plan twee keer gedaan en ga dit deze week nog zeker een paar keer doen.

Nu tijd om een plekje op te zoeken voor een cappuccino met een stuk vlaai. De verbrande calorieën moet weer aangevuld worden. Toch?

Vluchten

Ik ga harder lopen. Weglopen van mijn gedachten wetende dat ik straks weer langzamer moet lopen en de gedachten terug komen. Gedachten van machteloosheid. Wat kan ik doen?

Ik ben bezig met mijn zondagmiddag hardlooprondje. Het vertrouwde singelpark rondje. Geen variatie erop met een afslag die ik nog niet ken, of een onbekend lusje. Er is een weg die ik al een tijdje in wil gaan, maar vandaag even niet. Vandaag ga ik voor zekerheid. Een kleine drie kwartier zekerheid tussen alle onzekerheid om ons heen. Met dat laatste bedoel ik de oorlog in Oekraïne.

Ik kan best hard lopen, maar als Poetin op de raketknop drukt met daaronder Leiden vraag ik mij af of dat hardlopen nog wel zin heeft. Die raket zal mij altijd inhalen. Of stel het luchtalarm gaat opeens af tijdens mijn hardlooprondje. Wat dan? Ik moest denken aan het liedje van Frans Halsema en Jenny Arean. Vluchten kan niet meer,’k zou niet weten hoe. Vluchten kan niet meer. ‘k zou niet weten waar naar toe.

Maar zover is het nog niet. Ik liep vanmiddag onder een strak blauwe lucht mijn rondje. Lekker rustig aan, want ik had er ook al heel wat wandelminuten daarvoor opzitten. Bij het ankerpark liep ik langs een speeltuin en een paar kinderen die mij zagen liepen lachend een stukje met mij mee. Een stukje verder zag ik een groepje honden speels achter elkaar aan rennen. Van groot tot klein en van verschillend ras. Misschien moeten een paar regeringsleiders met elkaar op een bankje gaan zitten en hier eens naar kijken. Er was een bankje vrij.

Ik voelde mij goed en liep rustig verder onderweg wat mensen gedag zeggend en iedereen groete terug. Een kat ging voor mij op de stoep liggen en ik nam even de tijd om hem te kroelen. De kleine 45 minuten werden een ruime 50 minuten, maar dat maakte mij niet uit. Deze 50 minuten plezier pakt niemand mij meer af.

Ik verwacht niet dat de oorlog in Oekraïne opeens over is. Wel hoop ik dat bij een aantal mensen het gezonde verstand de boventoon gaat vieren of dat iemand een geniale ingeving krijgt en deze oorlog , het liefst zonder al te veel verder geweld, beëindigd gaat worden.

Meeuw

Er was een meeuw op de stoel komen zitten. De stoel op mijn balkon. Een houten eettafel stoel die daar al maanden staat te wachten om naar het groot vuil gebracht te worden. Een stoel die staat te vergaan en waar langzaam de gaten in lijken te komen. Er op zitten durf ik niet meer , maar het gewicht van de meeuw kon hij blijkbaar nog wel dragen. Hij zat daar droog en uit de wind.

Ik daarentegen trok mijn hardloopschoenen aan om in wind en regen naar buiten te gaan voor mijn hardlooprondje. Nou had ik op buienradar gezien dat het binnen een paar minuten droog zou zijn. Ik vertrok dus droog. Echter ik had ook op buienradar gezien dat het spoedig weer zou gaan regenen en een snelle rekensom vertelde mij dat ik niet droog thuis zou komen. Waarom dan toch hardlopen?

Ik had vanmorgen een ochtenddienst van mijn werk gedaan. Dat betekend een ochtend binnen zijn en vooral met je hoofd bezig zijn. Het was een rustige dienst dus zeker tijd voor koffie en praten met collega’s, maar het is wel binnen en weinig tot geen zicht op daglicht. Voor mij is hardlopen een lichamelijke inspanning die ontspanning oplevert en waarbij ik lekker naar buiten kan gaan. Menigeen zal zeggen “met dit weer blijf je toch lekker binnen” en dat kan ik mij ook zeker voorstellen, maar zo zit ik niet in elkaar. Ik weet namelijk dat ik mij na het hardlopen weer als een jong god voel. Nou is dat laatste misschien overdreven, maar ik voel mij dan gewoon goed.

Onderweg kwam ik al snel tot de ontdekking dat ik niet de enige was. Ik ben zeker een handvol andere hardlopers tegen gekomen. Het waaide hard, maar niet zo hard als afgelopen vrijdag dat ik mij zorgen maakte dat er iets op mij zou vallen hoewel ik moet bekennen dat ik op een tweetal plekken waar dakpannen op de weg lagen toch even omhoog keek en er met een ruime bocht omheen liep. Toen ik door een park liep vlak voordat ik thuis was zag ik wel een omgewaaide boom over het voelpad liggen. Even ging door mij heen ” zou die net omgewaaid zijn?” Heb mij niet lang met die vraag bezig gehouden en de kortste weg naar huis genomen.

Onderweg moest ik wel denken aan de meeuw op mijn stoel. Waar waren alle vogels. Ik zag geen meeuwen , duiven en zelfs de ganzen die altijd langs de singel drentelen lieten zich niet zien. Waren zij verstandig en hadden ze een schuilplek met dit weer opgezocht en was ik onverstandig om te gaan hardlopen. Het antwoord weet ik niet en kon het ook niet meer aan de meeuw op mijn stoel vragen, want die was vertrokken. Misschien moet ik de natuur toch eens beter in de gaten houden en heeft die mij meer te vertellen dan ik weet.