Coronaloopje

Daar was weer die vraag, “moet ik links of rechts van de weg lopen?” Ik heb het hier over een vraag die ik als trainer vaak van lopers kreeg. Nu ben ik geen trainer meer, maar moest er wel aan denken toen ik vanmorgen een rondje ging hardlopen.

Het advies is om zoveel mogelijk binnen te blijven in verband met de mogelijke verspreiding van het Coronavirus. Als je wel naar buiten gaat houdt dan 1,5 meter afstand. Menigeen bij mij in de flat heeft een hond en gaat dus een keer of drie naar buiten om die uit te laten. Ik heb geen hond, maar wel een paar katten. Nou lijkt het mij geen goed plan om die aan een lijntje mee te nemen naar buiten waar al die honden lopen, maar ik wil echter ook wel even naar buiten. Dilemma. Nou heb ik een paar hardloopschoenen staan die ook gek worden van het binnen blijven en dus staan te trappelen om een ommetje te maken. Zo ook vanmorgen.

Meestal kijk ik , wat is een leuke route. Nu kijk ik, wat is een praktische route. In mijn geval is dit een route vanuit huis waarbij ik de om te beginnen de hondenuitlaatplek vermijdt en op een tijdstip waarvan ik vermoedt dat er nog weinig mensen op pad zijn. Nou is dit door de week lastig want half Nederland werkt thuis en half Nederland wil even naar buiten, maar op zondagmorgen is dat minder een punt. Een volgend punt is dat ik de smalle paden , in mijn geval bijvoorbeeld het Jaagpad, waar je amper met z’n tweeën naast elkaar kan lopen vermijdt. Als laatste wil ik even naar buiten. Nou kun je discussiëren over wat even is, maar ik doe een ronde van 35 a 40 minuten.

Het was heerlijk weer vanmorgen dus de schoenen aan en lopen maar. Een groot deel van mijn geplande route is een brede verharde weg, met voldoende mogelijkheden om ruim om iemand heen te gaan of aan de andere kant van de weg te gaan lopen. Door het verhaal van links of rechts lopen kan dus nu een streep. Soms anticipeerde een tegemoet komende loper of fietser al door naar de andere kant van de weg te gaan. Een andere keer komt er een groepje die ook weer 1,5 m onderlinge afstand houden me tegemoet en dan maak ik een uitstapje naar de berm , een tuintje of iets anders om even te stoppen en ze groetend langs te laten. Door het snelle tempo lopen heb ik voorlopig een streep gezet. Ik loop in een rustig praattempo, dan heb ik meer tijd om te kijken hoe ik de 1,5 m afstand houd.

Gaat dit ten koste van mijn conditie? Ongetwijfeld. Gaat dit ten koste van mijn snelheid? Ongetwijfeld. Gaat dit ten koste van mijn duurvermogen? Ongetwijfeld. Gaat dit ten koste van mijn. Loopplezier? Nee, want ik ben blij dat ik nog kan hardlopen als ik de regels maar in acht neem. Als we dit allemaal doen kunnen we straks weer helemaal uit onze bol gaan.

Vanmorgen een heerlijke 6 km hardgelopen. Ben een paar mensen tegen gekomen en allemaal hielden we rekening met de 1,5 m,. En was er één die het even vergat dan hield ik er wel rekening mee. Samen gaan we het doen.

Hamsterloopje

Terwijl ik door de supermarkt liep zag ik aardig wat lege schappen, maar ook volle karren bij de kassa. Er werd gehamsterd. Zelf liep ik met een mandje door de winkel met daarin wat boodschappen die ik gelijk nodig had, maar stel er komt een volledige Lockdown en je mag alleen nog maar naar buiten voor het hoog nodige, Ik ben niet voor hamsteren, maar voor het gelijk verdelen van datgene wat we hebben in moeilijke tijden. Er is echter één iets wat ik stiekem wel zou willen hamsteren, maar dat is niet te koop in blik, zak of andere verpakking. Ik heb het hier over een hardloopbeleving.

De afgelopen week heb ik gemerkt dat de rustige duurloopjes heel goed gaan. Mijn hartslag daalt weer tijdens de loopjes en de ademhaling is ook weer wat rustiger, Voor alle zekerheid heb ik de afstand nog niet uitgebreid. Wel heb ik deze week nog wat trainingen vervangen door wandelingen. Aan deze laatste beleef ik ook plezier , maar minder dan aan het hardlopen. Dat is toch mijn sport en ik kijk er iedere keer naar uit. Wat nu als we een Lockdown krijgen in Nederland als gevolg van het Coronavirus ? Dan mis ik deze hardloopbeleving.

Daar dacht ik gisteravond aan toen ik op het balkon stond en naar het park voor mij keek. Spullen kun je hamsteren, maar bij een beleving ligt dat wat anders. Zo stond ik wat te mijmeren en opeens dacht ik , ik ga gewoon proberen om hardloop belevingen te hamsteren en dat ga ik doen door middel van hamsterloopjes. Gelijk naar binnen gegaan en de hardloopoutfit aan getrokken voor mijn eerste hamsterloopje

Het hamsterloopje is een extra loopje en moet dus niet te vermoeiend zijn, maar net genoeg om er plezier aan te beleven. Voor mij betekend dat een rondje van zo’n 5 a 6 km. Volgende week, als het nog kan, doe ik in het hamsterloopje een paar lichte versnellingen van 100 m . Dit betekend wel dat ik mijn andere trainingen voorlopig niet ga uitbreiden.

Zo beleefde ik gisteren een heerlijk eerste hamsterloopje.

(Het hamsterloopje kan ook een fijne smoes zijn voor het thuisfront om een extra rondje te doen 😀 )

Herintreder

Ze stonden al te popelen, want ze hadden mij in hardloopkleding gesignaleerd. Het waren net twee jonge honden die naar buiten mochten. Mijn hardloopschoenen. Ik was de derde hond. Drie weken op non-actief gestaan. Af en toe een stukje wandelen om niet helemaal gek te worden. Ik was geveld door een flinke luchtweginfectie. Twee weken geleden dacht ik er vanaf te zijn , maar een wandeling van een uur op zondag moest ik die maandag erop gelijk bekopen. Nu ben ik een paar dagen wat meer buiten geweest en durf ik het aan. Een stukje hardlopen.

De vraag is dan, hoe pak je het weer op? Ik besloot mijn Route 66 rondje te lopen. Dit is 6,6 km en mocht het niet gaan dan kon ik altijd een stukje wandelen. Het tempo was een tweede dingetje. Je wil graag en voor je het weet probeer je alweer die fietser bij te houden die je net voorbij gegaan is. Dat was dus niet de bedoeling. Eerst maar eens kijken of mijn lichaam het hardlopen alweer aankon. Ik legde mij een bovengrens van 9,0 km/uur op. Zo, het plan was gemaakt Ik had al wat lopers in korte broek en shirt zien lopen, maar dat leek mij geen goed plan. Lange broek, shirt korte mouw, shirt lange mouw en jasje. Dat was de outfit die mij nu het beste leek. Ik kon gaan.

Na een paar stappen kwamen de eerste berichten al binnen. Stramme gewrichten en stijve spieren. Oeps, was het wel verstandig om al te gaan hardlopen. Nog even doorlopen en jawel na een paar honderd meter ging het beter. Gelukkig. Ik kwam wat mensen tegen met wie ik regelmatig een kort praatje maak maar met het huidige Corona gedoe leek mij dat geen goed plan. Mede omdat ik nog af en toe wat snotterig klink en de mensen niet ongerust wilde maken, Gisteren zat ik in een ruimte en toen ik mijn neus snoot schoven toch twee mensen een paar stoelen op.

Het hardlopen is verder goed gegaan. Er waren wel wat aspecten die mij duidelijk maakten dat ik het voorzichtig aan moet doen. Zo was er mijn hartslag. Die was gemiddeld 131 en dat is voor mij wat verhoogd gezien de snelheid die ik liep. Gemiddeld 8,9 km/uur. Daarnaast was mijn ademhalingsfrequentie wat hoger dan normaal. Niet dat ik liep te hijgen , maar toch sneller en met name als ik één van de vele kleine bruggetjes over moest. Als laatste voelde ik na afloop mijn spieren meer dan normaal na zo’n loop.

Wat betekend dit nu voor het vervolg. Ik ga deze week afwisselend hardlopen en wandelen. Het hardlopen blijf ik in dit tempo doen totdat mijn hartslag met 10 gedaald is naar wat voor mij normaal is bij dit tempo. Ook mijn ademhaling moet weer rustiger worden. De afstand ga ik niet vergroten en blijft 6,6 km Als alles weer is zoals het was dan ga ik de trainingen uitbreiden en kan de voorbereiding op de slachtemaraton beginnen.

(NB voor degenen met wie ik de afgelopen weken contact heb gehad, mijn Corona test was negatief )

Slachtemarathon

Een keer in de 4 jaar gebeurt er iets bijzonders op en om de eeuwenoude Slachtedyk. Ruim 15.000 wandelaars en hardlopers maken een tocht van 42 kilometer over deze voormalige dijk. Ze genieten onderweg van kunst, cultuur en het landschap om hen heen.” Dit lees ik op de site van de Slachtemarathon en het begint gelijk te kriebelen. Als ik verder lees zie ik dat er 1750 hardlopers mee mogen doen. Oeps, hoeveel zullen zich al ingeschreven hebben? Zaterdag 13 juni. De agenda pakken. Er staat niets in. Mijn geheugen verteld me ook geen bijzonderheden op die dag. Nou zegt dat laatste niet alles, maar ik vertrouw er wel op. Nog even tot tien tellen en de knoop doorhakken. Inschrijven.

Ien kear yn de fjouwer jier bart der wat spesjaals op en om de iuwenâlde Slachtedyk.” Dit is de eerste zin van deze blog maar dan ik de taal van het gebied waar de Slachtemarathon wordt gelopen. Dat is namelijk in Friesland. Voor zover ik mij kan herinneren ben ik in mijn hele leven slechts twee keer in Friesland geweest, dus het wordt ook wel weer eens tijd om dat stuk van Nederland te bezoeken. Misschien nog wel even het boekje wie, wat en hoe in het Fries kopen.

Tja, en dan de voorbereiding. Op dit moment zit ik deze blog te tikken met een snotterige neus., Dit , en een flinke verkoudheid, duurt nu al 14 dagen en heb dus ook al 14 dagen niet gelopen. De komende dagen zal ook niet veel van hardlopen komen verwacht ik. Je zou kunnen zeggen dat de voorbereiding nu al in duigen valt, maar zo zie ik het niet. Ik heb al tientallen marathons gelopen en verwacht dat mijn lichaam een ingekort schema aankan. Daarnaast hoef ik geen pr te lopen, maar wil vooral genieten van de loop en alles er om heen. Het gaat een voorbereiding worden van 10 weken beginnende op maandag 6 april. Dat moet genoeg zijn om deze marathon binnen de gestelde tijdslimiet van 5:30 uur te kunnen volbrengen. Het schema gaat bestaan uit twee blokken van 4 weken met afsluitend 2 weken puntjes op de i trainingen. Meer over het schema als ik er aan ga beginnen.

Maar één keer mijn neus gesnoten tot nu toe. Het gaat de goede kant op. Dat wordt tijd ook want de bodem van het kilopak zakdoekjes komt in zicht. De maand maart gebruik ik als herstelmaand. Het heeft volgens mij helemaal geen zin om te gaan forceren. Laat mijn lichaam eerst maar eens goed herstellen van deze behoorlijke infectie. Geen zware fysieke inspanning , wat hardlopen is, maar beginnen met rustige korte wandelingen.

De foto hieronder is enige tijd geleden genomen. Ik neem hier een oefenvlog op met mijn iphone se. Ik wil gaan kijken hoe het is om te gaan vloggen en daar in april mee beginnen. Kan ik jullie mooi naast deze blog ook met een vlog over de marathontrainingen op de hoogte houden.

Een praatje maken

Nog even de kam door mijn haar halen en ik kon naar de duinen voor mijn rondje hardlopen. Nou had het weinig zin, die kam, want zo gauw ik mijn hoofd buiten de deur stak zou Dennis er vol doorheen kroelen en er weer die chaos van maken die ik ook zie als ik s’morgens mijn eerste blik in de spiegel werp. Toch even die kam , want je weet maar nooit of je met dit Dennisweer een tv ploeg tegenkomt die wat leuke storm opnames wil maken. Nu ik er zo over nadenk was die kam in dat geval ook niet handig, want die cameraploeg wil dan natuurlijk liever een verwilderde bos haren zien dan een gestylde coupe. Mijn ochtend ritueel afgemaakt met tanden poetsen en een drupje olie op mijn gezicht en ik kon gaan.

Gisteren waren er via de app al een paar afmeldingen, mede door het Dennisweer, zodat ik al snel in de gaten had dat ik vanmorgen alleen zou lopen. Dat alleen valt ook wel mee, want al snel kwam ik andere hardlopers en wandelaars tegen, Na zo’n anderhalve kilometer belandde ik in de staart van een loopgroep en trof daar twee bekenden aan. In plaats van de groep voorbij te gaan besloot ik om wat gas terug te nemen en een praatje met ze te maken. Even later hield de groep halt. Ik zei ze gedag en liep door. Een stuk verderop haalde ik en drietal lopers in. Één maakte een opmerking over het woord Roparun dat achterop mijn jas stond. In plaats van door te lopen hield ik in en maakte een praatje met ze over de roparun om even later weer in mijn eigen tempo door te lopen.

Ik moest denken aan een training die ik afgelopen week deed en daarin af en toe zomaar een praatje met iemand maakte, zoals met een dame die met haar hond liep. Ik kwam haar op mijn rondje voor de tweede maal tegen en zij zei “u loopt ook veel”. Ik stopte en zei “dat is misschien zo, maar u loopt een paar keer per dag met u hond wat maakt dat u misschien in totaal meer loopt dan mij”. Toen zag ik dat haar hond een spalk om een poot droeg en we raakten in gesprek daarover. Na een tijdje zeiden we gedag en vervolgden we beiden onze weg. Vlak voor ik thuis was zag ik dat iemand een probleem had met het keren van een bestelwagen op de smalle weg. Ik stopte en gidste hem. Hij draaide zijn raampje open en bedankte me. Na een kort praatje vervolgden we onze weg.

Dit vind ik het leuke van niet op schema lopen . Gewoon gaan hardlopen en openstaan voor wat er op je pad komt

Vanmorgen ook nog een praatje gemaakt met Dennis. Je weet wel die van het Dennisweer. We hebben wat stellingen doorgenomen. De ene keer was hij tegen. De andere keer was hij voor.

Weeklogboek

Maandag 3 febr 2020. Vandaag een voor mij rustige duurloop gedaan. Ik kon eind van de middag lopen en dat betekend dus lopen met daglicht. Dan ben ik wat ruimer in de parcours keuze in verband met veilig lopen. Ik had een route van zo’n 10 km in gedachten en omdat ik gisteren in mijn duurloop versnellingen had gedaan ging ik hem vlak lopen. Met versnellingen ben ik wat voorzichtiger geworden. Blessurevrij blijven staat voorop, dus ik mag maximaal twee keer in de week iets met tempoversnelling doen. Vandaag is het een duurloop geworden van 10,6 km in 58:17 min wat een gemiddelde snelheid inhoud van 5:28 min /km (11 km/uur)

Dinsdag 4 febr 2020. Vandaag een duurloop gedaan met een middenstuk van 4 km sneller. Het snellere stuk mocht geen werken worden , maar ik moest op souplesse blijven lopen. Hijgen was uit de boze. Het weer zat niet echt mee. Koud, wind en regen, maar omdat ik de 4 km op een rondje van 2 km liep had ik alles mee en tegen. De snelheid tijdens de 4 km was gemiddeld 4:30 min/km ( 13,3 km/uur ) De totale afstand vandaag was 9,2 km in 47:37 min.

Woensdag 5 febr 2020 Vandaag niet hardgelopen. Gisteren heb ik een tempoloop gedaan en daarom is het vandaag een mooie dag voor hardlooprust. Ik heb wel een alternatief gedaan. Omdat ik de hele dag binnen ben vind ik het prettig om toch ook wat buiten te doen. Het alternatief was een wandeling van het station naar huis. 4,07 km in 43:55 min.

Donderdag 6 febr 2020. Vandaag een voor mij rustige duurloop gedaan. Gelijk na het werk om 18:00 uur gaan lopen. In het donker dus deze keer. Ik loop een rondje van 2,5 km in de wijk. Het voordeel van dit rondje is dat ik op de stoep kan blijven lopen en geen weg hoef over te steken. Ik liep dit rondje een paar keer en kwam op een totaal van 10,5 km in 57:06 min wat een gemiddelde snelheid inhoud van 5:26 min/km ( 11 km/uur.

Vrijdag 7 febr 2020. Vandaag een training gedaan met versnellingen op muziek van The Cure. Dit betekend de eerste twee nummers rustig. Daarna een nummer op gevoel versnellen. Dan weer een nummer rustig enz enz. Ik luisterde naar hun laatste album Live in Hyde Park London. Ik heb in totaal 6 nummers versneld gelopen. De totale afstand vandaag was 13,08 km met een gemiddelde snelheid van 4:58 min/km (12 km/uur)

Zaterdag 8 febr 2020. Vandaag een rustdag. Ik voelde de benen nog goed na gisteren. Ik ga dan niet hardlopen. Een alternatief zou zijn wandelen, maar ik hoefde vandaag niets en heb lekker uitgeslapen. Vanmiddag nog wel even door de stad gelopen en een appelgebak met slagroom genomen om de voorraad koolhydraten op peil te brengen voor de duurloop van morgen. 😀

Zondag 9 febr 2020. Vandaag een voor mij langzame lange duurloop gedaan op de HT Duurloopmethode. Dit betekend 15 min hardlopen en dan 1 minuut wandelen. Dan weer 15 min hardlopen en 1 minuut wandelen enz enz. Er was een harde wind en ik besloot eerst tegen de wind in te lopen . Ik probeer mijn hartslag bij deze training rond de 120 te houden , maar met deze wind tegen was dat niet mogelijk. Het werd gemiddeld 130. Ik heb gelopen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen. De afstand vandaag was 21,4 km in 2:07:52 uur wat een gemiddelde snelheid inhoud van 5:59 min/km (10 km/uur)

Nu lekker douchen, lunchen. en op naar volgende week.

Hoe ver ?

this is the longest certified footrace in the world” lees ik op de website die ik bezoek nadat ik dit filmpje ben tegengekomen op you tube. Ik heb het hier over de Self-Transcendence 3100 Mile Race. Een hardloopwedstrijd over 3100 mijl (bijna 5000 km) in New York. Er is ook een tijdslimiet. Je mag er 52 dagen over doen, waarbij je dagelijks tussen 06:00 en 24:00 uur loopt. Een rekensom verteld je dan dat je gemiddeld 96 km per dag moet lopen. 52 dagen achter elkaar. Dit jaar kwam de eerste na 48 dagen over de finishlijn.

Vanmorgen een sukkeldraf loopje gedaan in de duinen. Het was heerlijk weer, maar omdat ik in een laag tempo liep had ik toch wat meer lagen kleding aangetrokken. Waar heb ik het over als ik over een laag tempo praat? Hiermee bedoel ik een tempo dat hoort bij een hartfrequentie (HF) van rond de 70% van mijn maximale HF. In mijn geval betekend dat een HF van rond de 116 / min. Na afloop zie ik dan wel welke snelheid daar bij hoorde op dat moment. Ik heb gemerkt dat hier best nog wat variatie in kan zitten, bijv door het tijdstip van de dag, of ik een drukke dag heb gehad enz. Vandaag hoorde hier een snelheid blij van 9,2 km/uur.

Een sukkeldraf biedt je de mogelijkheid om eens rustig rond te kijken. Dit is mooi meegenomen als je , zoals ik vanmorgen in de duinen liep. Zo had ik tijd om een roofvogel die over kwam vliegen wat langer te bekijken. Je kunt natuurlijk zeggen “je kunt toch ook even stoppen” , maar om de één of andere reden doe je dat niet als je met een tempoloop bezig bent. Daarnaast kun je als je met loopmaatjes loopt makkelijker een gesprek aangaan zonder dat hijgend te moeten onderbreken. Er zit echter ook een valkuil in de sukkeldraf, namelijk dat je gaat sloffen wat blessures kan opleveren. Je moet alert blijven op je loophouding en techniek.

Nu is mijn vraag; “Hoever kan ik in een sukkeldraf lopen?”. Vanmorgen heb ik 13 km gelopen. Ik was niet moe en niet bezweet. Mijn gemiddelde HF was 115 . Stel dat ik wat eten en drinken meeneem, of geld om onderweg wat te kopen, waar ligt dan mijn grens. Dit is een mooi iets om de komende maanden uit te zoeken. Door de weeks tempo trainingen en in het weekend de sukkeldraf.

Ik kon het niet laten en heb een boek gekocht over de Self-Transcendence 3100 Mile Race. Over twee jaar ben ik 60, misschien……….. . Dromen.