Het 1100 m rondje

Om bij het rondje te komen wat ik graag wilde lopen mag ik gelijk zo’n 200 m flink omhoog. De hartslag zit ook gelijk op 200.

Vanmorgen had ik zin om een interval training te gaan doen in de Middenduin. Een stukje duingebied bij Overveen. Het lijf voelde goed, want het had drie dagen hardlooprust gekregen na de training van zaterdag. Dat was een pittige training geweest van 10 x 400m , met het laatste kwart heuvel op, afgesloten met 5 x 100m vlak. Vandaag werd het een lange interval. Ik ken een rondje van 1100 m over een mooi geaccidenteerd parkoers. Om bij dat rondje te komen mag ik gelijk zo’n 200m omhoog. De hartslag zit ook gelijk op 200. Eigenlijk kun je dan gelijk beginnen aan een herstelrondje en dat kwam goed uit , want dat kon ik mooi combineren met het inlopen voor mijn training. Na het inlopen nog wat rekoefeningen gedaan en ik kon beginnen.

Dit rondje ken ik nog van zo’n 10 jaar geleden dat ik hier regelmatig liep. Toen liep ik het rondje meestal 6 keer in een hoog tempo en hing daarna 5 minuten over een balk om weer tot leven te komen. Dit was vandaag niet de bedoeling. Het moest langzamer, maar ja als het langzamer moest dan kun je er ook meer doen. Dit slaat natuurlijk nergens op, maar is wel leuk om te doen. Het zouden er 8 worden. Een mooi even aantal zodat ik er vier met de klok mee en vier tegen de klok in kon doen. Wat ook weer nergens op slaat, want met zes kun je dit ook doen. 8 x 1100 m dus.

Het is een leuk rondje waarin niets vlak is. Vals plat, stijle hellinkjes, scherpe bochten en behoorlijk wat boomwortels. Dit laatste maakt dat het rondje niet zonder risico is. Zeker nu het pad bezaaid ligt met bladeren is het goed oppassen. Nou moet ik zeggen dat ik het rondje zo vaak heb gelopen dat ik de meest risicovolle stukken wel ken, maar je weet nooit of er nog een boomwortel op een nieuwe plek zijn kop heeft opgestoken. Dit betekend dus goed focussen op het pad en mijn aandacht bij elke pas hebben, zodat ik bij een eventuele gemiste boomwortel gelijk kan corrigeren. Ik begon met vier keer tegen de klok in. Het mooie is dat ik daarna met vier keer met de klok mee een heel ander rondje liep. Zo eindigt de één met vals plat omlaag en de ander begint dus met dit valse plat omhoog en zit in de ene een stijl stukje omhoog dan zit dat dit in de ander omlaag. Ik kan niet zeggen welke richting nu het makkelijkst (of het moeilijkst) is , want vermoeidheid gaat ook een rol spelen.

Ik zei dat ik tien jaar geleden dit rondje 6 keer snel deed. Toen gingen ze gemiddeld in 3:45 min. Nu gingen er 8 gemiddeld in 4:20 min en hoefde ik na afloop niet reanimerend over de balk te hangen. Nog even een stukje uitlopen en ik kon de 200m omlaag lopen. Een heerlijke training gehad.

Advertenties

Karig weekje

Dan blijven we nog even zitten hoorde ik haar zeggen.

Het is een karig weekje geweest wat het hardlopen betreft. Het vorig weekend sloot ik af met een wat snellere 21 km. Maandag was een rustdag en dinsdag viel het water vrolijk uit de lucht.    Niet dat ik daar vrolijk van werd maar alles in de natuur wat groen behoort te zijn wel. Nog even op buienradar gekeken, maar dat bood ook niet veel hoop. Dan rest nog maar één ding, schoenen aantrekken en gaan. (Niet hardlopers zullen daar waarschijnlijk anders over denken). Ik had besloten om een kort rondje te doen van zo’n 8 km in en rustig tempo. Dan blijkt dat ik toch niet de enige was die er even uit wilde, want ik kwam behalve een hoop slakken  heel wat loopmaatje tegen. Sommigen ingepakt in een regenjas en ander in een singlet. Het was niet koud dus voor beide valt wat te zeggen. Ik had een dun regen(loop)jasje aan. Als je dan eenmaal aan het lopen bent is het toch altijd weer wonderlijk hoe weinig last je van de regen hebt en ben je blij dat je gegaan bent. 

Donderdag was weer heerlijk droog loopweer. Ik had deze week één snellere loop in gedachten en die wilde ik wat later in de week doen, dus werd het een rustige duurloop van 12 km zonder bijzonderheden.

Over vrijdag en zaterdag kan ik kort zijn. Niet gelopen. Geen zin (spijbeldag) en geen tijd. Blijft alleen vandaag, de zondag nog over. Het zou een loop worden met een wat sneller stuk erin. Dat betekende ook dat de afstand niet te lang mocht zijn. Nou is vlakbij mijn huis een heerlijk rondje van 2 km wat ik zonder onderbreking kan lopen. Tenminste als er geen koeien oversteken om gemolken te worden wat op het tijdstip dat ik liep noet het geval zou zijn. Het rondje van 2 km dus. Ik wilde het 3 keer doen wat 6 km zou inhouden. Klokken deed ik niet, maar het mocht zo snel gaan dat ik na die 6 km net niet kapot zat. (Volgende keer zal ik klokken).  Het liep lekker. Gelukkig heeft nog niet iedereen een elektrische fiets, maar zijn er ook nog zonder die rustig fietsen en voor mij dan weer mooie richtpunten zijn tijdens zo’n snel loopje. Op een bankje zat een wat ouder stel over het water te kijken. De tweede keer dat ik langskwam hoorde ik se dame zeggen “daar neb je die loper weer”. Ik zei ” ik kom nog één keer langs”. Dan blijven we nog even zitten hoorde ik haar zeggen en de derde keer dat ik langs kwam gingen de duimen omhoog. Ik bedankte hun voor de aanmoediging, wenste ze een prettige dag en liep het laatste stukje van het rondje. De benen voelden goed en ik had een tevreden gevoel. Nog even wat uitlopen. Al met al liep ik zo’n 10 km. 

Een karig loopweekje dus, maar wel drie fijne trainingen met elk hun eigen verhaal gedaan.

De dag inlopen

De enige loopmaatjes die meegaan zijn mijn schoenen waar ik op loop en die kijken niet op een uurtje eerder.

Wat doe je als je op zondagochtend om 05:00 uur klaarwakker op bed ligt. Dat vroeg ik mij vanmorgen af. Het antwoord liet niet lang op zich wachten, want de poes begon al aan de deur te krabben. Eruit dus. Het beestenspul eten geven. Een pot thee zetten en zelf ook een ontbijtje nemen. Nog even wat social media doornemen foto sites bekijken. En dan? Waarom niet beginnen met de duurloop in plaats van te wachten tot het licht is. Ik loop hem  alleen dus hoef geen rekening te houden met loopmaatjes. De enige loopmaatjes die meegaan zijn mijn schoenen waar ik op loop en die kijken niet op een uurtje eerder. Er stond een duurloop van 18 km op het programma in een tempo dat ontspannen aanvoelt. De route was dezelfde als een week geleden zodat enig vergelijk mogelijk zou zijn.

De doordeweekse trainingen gaan weer helemaal lekker. Ik zit nu op 1 training van 10 x 380 m en een training van 4 x 1100 m ( werk toe naar 6 x ) . De laatste training is hoe ik mij voel. Soms een korte duurloop, zoals afgelopen vrijdag 6,6 km op souplesse of zoals vorige week 10 x 200 m  ( P 200 m dribbel )  Ik hou nog wel aan dat ik na geen enkele training “kapot” mag zijn, want dat zou betekenen dat ik een langere rust moet nemen. Ben niet de jongste meer 🙂

De duurloop van vanmorgen begon dus in het donker. Af en toe komt er een fietser of een auto voorbij of zie ik opeens het licht in een woning aangaan. Zijn ook wakker geworden. Het liep lekker . Ik merk dat de doordeweekse snelle trainingen zijn vruchten beginnen af te werken, want als ik af en toe een blik op mijn Garmin 305 kijk dan zie ik dat ik rond de 12 km/uur loop en nog steeds ontspanning voel.

Het leven begint weer een beetje op gang te komen. Kom al wat mensen tegen die de hond uitlaten. Het verkeer begint een beetje op gang te komen en in steeds meer huizen brand het licht. De donkerte waarin ik begon begint begint ook op te lossen en maakt plaats voor licht. Het is heerlijk om de dag in te lopen. Thuis gekomen zie ik dat er op de Garmin staat 18 km in 1:32 uur. Tevreden kan ik aan het ontbijt.

380 en 1100

Zo, alles is bedacht en nu nog de training.

Deze week begonnen met de intervaltraining. Het plan is om met twee intervaltrainingen in de week te beginnen en  te kiezen voor een afstand rond de 400 m en 1000 m. Ik heb niet de mogelijkheid om op een baan te trainen dus dat werd op afstandmeten.nl zoeken naar een parcourtje in de buurt. Dit was al snel gevonden. Ik vond een mooi rondje in de buurt. Er zit een fijn lang recht stuk in van 380 m en met een boog ga je dan weer terug naar het beginpunt en kom je op 1100 m. Klaar. Nou blijk ik met die 380 m ook nog eens vlak bij de klassieke middenafstand ( 384 m ) te zitten. Hoe mooi kan het zijn. Het parcours is gevonden, nu nog de vraag hoe hard ga je. Ik loop regelmatig in het donker en afstandsmarkeringen zijn er niet dus klokken is lastig. Je kunt natuurlijk de eindtijd klokken, maar omdat je geen tussentijden kunt klokken is lopen op tijd toch lastig. Ik besluit om een tempo aan te houden waarbij ik nog net geen verzuring in de benen voel en de stopwatch nog even thuis te laten.  De afstand is er, het tempo is er, nu nog de pauze. Ik wil graag een dribbelpauze doen. Deze is bij de 380 m ongeveer 150 m geworden. Aan de ene kant twee lantarenpalen heen en terug en aan de andere kant tot aan een bushalte en terug. Hoe makkelijk kan het zijn. Bij de 1100m heb ik het ook gewoon heel praktisch gehouden. Ik dribbel  het stuk van 380 m en omdat het toch een rondje is eindig ik gewoon daar waar ik begin.

Zo, alles is bedacht nu de training. Om het lichaam te laten wennen aan deze trainingsvorm ben ik rustig begonnen. met 6 x 380 m  en  een volgende training 3 x 1100 m Het liep boven verwachting goed. De verleiding was daar om er nog een paar aan vast te plakken, maar niet gedaan. De bedoeling is om uit te breiden volgende week 8 x 380 en daarna 10 x 380. Voor de 1100 m elke week eentje erbij tot ik op 6 x zit.

Vandaag nog een 10,5 km gedaan op souplesse uitkijkend voor de gladheid in 52 min ( de 10 km gingen in 49 min ). Voorzichtig aan het kijken naar een halve marathon tegen eind maart en kwam de Spaarnwoudeloop tegen, maar voor het zover is eerst nog maar eens wat trainingen doen.