Bruggentraining deel 1

Vorige week vertelde ik het al, ik ga weer eens meedoen aan een loopevenement. De 100 Bruggenloop in Leiden. Het is een loop van 19 km en die gaat over 100 bruggen in de stad Leiden. De datum is 25 september dus duurt het nog even voor het zover is. Eigenlijk heb ik mij de laatste jaren nooit meer voorbereid op een loopevenement, maar liep ik gewoon mee op basis van 40 jaar hardloopervaring waarin onder andere tientallen marathons zitten. Nu ga ik het dus anders doen en wel om twee redenen. Ten eerste vind ik het wel weer eens leuk om een doel te hebben om naar toe te werken en ten tweede ben ik als deze loop plaats vindt de 60 gepasseerd en is het misschien ook wel verstandig om aandacht te geven aan een lichamelijke voorbereiding. De twee belangrijkste items in mijn voorbereiding zijn looptraining en krachttraining. Vandaag begin ik met het vertellen over hoe de looptraining uit gaat zien in mijn voorbereiding op deze 100bruggenloop.

Het loopdoel voor deze loop is uitlopen waarbij de tijd van geen belang is. Natuurlijk wel voor sluitingstijd binnen zijn. Een ander doel, en misschien wel het belangrijkste, is blessurevrij blijven. Op dit moment loop ik 3 a 4 keer in de week een afstand van rond de 7 km, waarvan 1 keer in een iets hoger tempo. Dit is volgens mij al een goede basis om te beginnen. Het grootste gevaar op een blessure loop ik volgens mij met de snellere lopen. Die wil ik dus zeker niet uit gaan breiden en op 1 keer in de week houden. Met versnellen bedoel ik dan niet sprinten maar met een hartslag van zo rond de 85% van mijn maximale hartslag. De omvang van de training wil ik langzaam uit gaan breiden. Hiermee bedoel ik niet het aantal trainingen. Als ik dat zou gaan doen dan krijg ik volgens mij te weinig rustdagen wat de kans op een blessure vergroot. Hierbij speelt mijn leeftijd zeker een rol. Hoe ouder je wordt hoe langer het herstel. Wat ik wel wil doen is 1 van de trainingen in omvang uitbreiden. Dit gaat traditie getrouw de zondagloop worden. Eind juli moet die op 10 km zitten en eind augustus op 15 km. Elke derde week wordt een rustweek met drie rustige loopjes van 7 km.

Dit is het plan van aanpak voor mijn looptraining. Morgen ga ik er mee beginnen. Naast de traditie van de lange duurloop op zondag heb ik nog een tweede traditie en dat is dat de maandag een rustdag is. Niets lekkerder dan de voorbereiding te beginnen met de beentjes omhoog, dan zijn ze dinsdag goed uitgerust om te beginnen. Volgende week ga ik vertellen hoe ik de krachttraining wil gaan invullen.

Vanmorgen voor het eerst sinds tijden weer een buiten de stad gelopen. Een rondje Gaasperplas. Gelukkig hebben ze daar ook bruggetjes.

100 bruggenloop

Mijn ogen werden naar een advertentie getrokken op het beeldscherm. Het ging over een loopevenement in Leiden. de 100 bruggeloop in Leiden. Even twijfelde ik nog, maar besloot mij in te schrijven.

Het laatste hardloopevenement waar ik aan meegedaan heb dateert alweer van ruim een jaar geleden. Dat was de halve van Leiden. Die had ik met veel plezier gelopen, maar daarna kriebelde het niet om aan andere loopevenementen mee te doen. Er zijn jaren geweest dat ik aan zoveel loopjes meedeed dat de doos met medailles aan het eind van het jaar overliep. Nu zie ik elke maandag op instagram onder #medalmonday talloze foto’s voorbij komen met stralende gezichten en een medaille. Af en toe een afgepeigerd gezicht met een medaille , maar die was dan waarschijnlijk vlak na de finish genomen. Al deze foto’s deden in mij niet de vlam aanwakkeren om hier ook weer aan mee te doen. Tot dus die advertentie.

Waarom prikkelt deze loop mij nu wel. Is het omdat hij voor de eerste keer georganiseerd wordt? Is het dat hij 19 km lang is, wat voor mij een goed te behappen afstand is. 19 km is ook een heerlijk weinig zeggende afstand. Volgens mij is er geen wereld-, europees of Nederlands record 19 km lopen. Je hebt dus niet de neiging om je onbewust of bewust aan toplopers te spiegelen. Is het omdat hij over 100 bruggen gaat? Ik heb nog niet naar het parcours gekeken, maar het wordt vast heelijk zigzaggen door Leiden. Of is het omdat ik het gewoon een ludiek idee vind? Ik denk dat al het hiervoor genoemde wel meespeelt, maar ook dat het in Leiden is. De stad was ik nu woon.

De vraag is nu, moet ik hiervoor trainen? Waarschijnlijk niet. Ik loop nu 3 á 4 keer in de week 7 km en met de 10 tallen marathons en nog veel meer halve marathons in de benen heb ik genoeg ervaring om te bepalen in welk tempo ik deze loop kan volbrengen. De eindtijd is voor mij niet van belang. Ik wil gewoon lekker lopen, heel blijven, kunnen genieten van die loop en natuurlijk wel voor sluitingstijd bij de finish zijn. Maar…….., eigenlijk is het ook wel verstandig om een trainingsplan te maken. Ik heb nu 6 kruisjes achter mijn naam en op de dag van deze loop. 25 september, ben ik 61 jaar. Ergens vind ik het ook wel weer leuk om een trainingsplan te maken. k heb vaag al een idee hoe dit eruit gaat zien. Naast het lopen gaat bijvoorbeeld ook krachttraining een rol spelen. Iets waar ik tot nu toe weinig aandacht aan gegeven heb. In het volgende blog zal ik vertellen hoe dit trainingsplan eruit ziet.

Vanmorgen tijdens mij hardlooprondje alvast begonnen met de bruggentraining.

Meeuw

Er was een meeuw op de stoel komen zitten. De stoel op mijn balkon. Een houten eettafel stoel die daar al maanden staat te wachten om naar het groot vuil gebracht te worden. Een stoel die staat te vergaan en waar langzaam de gaten in lijken te komen. Er op zitten durf ik niet meer , maar het gewicht van de meeuw kon hij blijkbaar nog wel dragen. Hij zat daar droog en uit de wind.

Ik daarentegen trok mijn hardloopschoenen aan om in wind en regen naar buiten te gaan voor mijn hardlooprondje. Nou had ik op buienradar gezien dat het binnen een paar minuten droog zou zijn. Ik vertrok dus droog. Echter ik had ook op buienradar gezien dat het spoedig weer zou gaan regenen en een snelle rekensom vertelde mij dat ik niet droog thuis zou komen. Waarom dan toch hardlopen?

Ik had vanmorgen een ochtenddienst van mijn werk gedaan. Dat betekend een ochtend binnen zijn en vooral met je hoofd bezig zijn. Het was een rustige dienst dus zeker tijd voor koffie en praten met collega’s, maar het is wel binnen en weinig tot geen zicht op daglicht. Voor mij is hardlopen een lichamelijke inspanning die ontspanning oplevert en waarbij ik lekker naar buiten kan gaan. Menigeen zal zeggen “met dit weer blijf je toch lekker binnen” en dat kan ik mij ook zeker voorstellen, maar zo zit ik niet in elkaar. Ik weet namelijk dat ik mij na het hardlopen weer als een jong god voel. Nou is dat laatste misschien overdreven, maar ik voel mij dan gewoon goed.

Onderweg kwam ik al snel tot de ontdekking dat ik niet de enige was. Ik ben zeker een handvol andere hardlopers tegen gekomen. Het waaide hard, maar niet zo hard als afgelopen vrijdag dat ik mij zorgen maakte dat er iets op mij zou vallen hoewel ik moet bekennen dat ik op een tweetal plekken waar dakpannen op de weg lagen toch even omhoog keek en er met een ruime bocht omheen liep. Toen ik door een park liep vlak voordat ik thuis was zag ik wel een omgewaaide boom over het voelpad liggen. Even ging door mij heen ” zou die net omgewaaid zijn?” Heb mij niet lang met die vraag bezig gehouden en de kortste weg naar huis genomen.

Onderweg moest ik wel denken aan de meeuw op mijn stoel. Waar waren alle vogels. Ik zag geen meeuwen , duiven en zelfs de ganzen die altijd langs de singel drentelen lieten zich niet zien. Waren zij verstandig en hadden ze een schuilplek met dit weer opgezocht en was ik onverstandig om te gaan hardlopen. Het antwoord weet ik niet en kon het ook niet meer aan de meeuw op mijn stoel vragen, want die was vertrokken. Misschien moet ik de natuur toch eens beter in de gaten houden en heeft die mij meer te vertellen dan ik weet.

Rembrandt

Ik loop al zo’n anderhalf jaar tijdens mijn hardlooprondje voor hem langs en deze week vond ik het tijd om maar eens met hem op de foto te gaan. Rembrandt. Geboren in Leiden. Ik loop ook regelmatig langs de plaats waar hij geboren is. Tenminste waar hij vermoedelijk geboren is, waant daarover bestaat naar ik begrepen heb nog wat discussie. Zijn geboortehuis zou best een paar meter naar links of naar rechts gestaan kunnen hebben. Ach, maakt het wat uit? Over de marathonafstand is ook veel gepraat totdat er in 1920 werd besloten dat de afstand 42,195 km moest worden. Ook hier kun je je afvragen, wat maakt het uit een paar meter langer of korter.

Wat ik mij afvraag is of Rembrandt ook kon hardlopen. Dat hij kon schilderen staat buiten kijf. Misschien wel een miljoen mensen over de hele wereld bekijken dagelijks met veel bewondering zijn schilderijen. De restauratie van de Nachtwacht was , en is misschien nog steeds, live te volgen op internet. De Nachtwacht is één van Rembrandts grootste werken en zeker kwa afmeting. Ook hier is weer een soort van vergelijking te maken met de marathon, wat één van de langste afstanden in de hardloopwereld is en de langste afstand op de olympische spelen.

Nou is de vraag natuurlijk of de mensen in de 17e eeuw , want daar hebben we het hierover, gingen hardlopen. De kinderen liepen zeker hard tijdens hun spelen. Misschien bestond het gezegde ” loop niet zo te rennen” toen al, maar dat heb ik niet terug kunnen vinden. Mijn vermoeden is dat hardlopen als hobby of uit sociale en/of gezondheid redenen nog niet bestond. Misschien bestond er wel als iets als een hardloopwedstrijd, maar ik denk dat er vooral werd hardgelopen als het moest. Om te overleven, ren voor je leven, of als bijvoorbeeld een plicht om iets op tijd af te leveren.

Het hardlopen om te overleven is in zekere zin ook op mij van toepassing en ik denk op het grootste deel van de huidige hardlop(st)ers . Naast dat ik plezier heb aan het hardlopen speelt ook mijn gezondheid een belangrijke rol. Ik heb een baan waarbij ik het grootste deel van de tijd zit. Dit is niet bevorderlijk voor de gezondheid en daarom ga ik een paar keer per week een fysieke inspanning doen. Voor mij is dat hardlopen omdat ik dat leuk vind. Ik hoop hiermee, naast mijn behoorlijk gezonde levensstijl, gezond oud te worden.

Kon Rembrandt hardlopen? Ongetwijveld als zijn leven ervan afhing, maar ik denk niet dat hij voor de lol een rondje is gaan hardlopen om bijvoorbeeld inspiratie op te doen voor zijn schilderijen. Gezien zijn schilderijen productie heeft hij ook niet stilgezeten en gezien de omvang van de `nachtwacht heeft hij dat ook niet zittend gedaan. Hij heeft aardig wat zelfportretten gemaakt, maar ik heb geen zelfportret van een hardlopende Rembrandt ontdekt.

Morgen loopt mijn rondje weer langs het beeld en dan zie ik een groots Nederlands schilder. Laat dat hardlopen maar aan mij over.

Over 39 jaar

Ik zag een man en vrouw op de hoek van de straat op een kaart kijken. Ik stopte even en vroeg of ik ze kon helpen. Ze liepen de Singelparkroute, maar wisten even niet meer hoe verder. Nu wil het toeval dat ik die route nu bijna twee jaar als mijn hardlooprondje heb. Soms de hele route, soms een variatie er op en soms een stukje langer of korter. Ik kon hun dus prima vertellen hoe de route verder liep. Ze bedankten me en liepen verder en ik vervolgde mijn hardlooprondje.

Die Singelparkroute is vanaf mijn huis zo’n 7km. Ik vindt een heerlijke afstand. Het is voor mij een rondje dat ik altijd kan lopen. Ik ben dan rond de 45 minuten onderweg. Soms wat korter, soms wat langer, zoals vandaag omdat ik een praatje heb gemaakt onderweg. Het is ook een heerlijk rondje om na mijn werk te doen of het weekend mee te beginnen. Het is ook zo’n heerlijk niets zeggende afstand. Bij 5 en 10 km wordt al gauw aan de loopvevenementen of wedstrijden over deze afstand gedacht en de tijd wordt dan vergeleken met de tijd die je daar dan over doet. Bij 7 km heb je dat niet. ik heb dan ook het idee dat ik dit nog maanden, jaren, decennia kan volhouden. ik ben benieuwd of dit ook zo is en mijn doel is om over 39 jaar dit rondje nog steeds te lopen. Waarom over 39 jaar? Dan ben ik honderd en het lijkt me een mooie uitdaging om dan nog , in ieder geval één keer, deze afstand te lopen. Je kunt natuurlijk ook zeggen dat wil op op 70 of 80 jarige leeftijd nog kunnen doen, maar ik vind 100 gewoon mooi. Mocht je nu denken ik wel met je meelopen, dan kun je alvast de volgende datum in je agenda zetten. 11 augustus 2061. Singelparkroute, Leiden.

Nu zul je misschien, of waarschijnlijk, denken wat een belachelijk doel en dan kan ik je geen ongelijk geven. Dat is het natuurlijk ook, Ik moet eerst maar eens honderd zien te worden. `Misschien gooit de klimaatcrisis wel roet in het eten of is er weer een nieuwe pandemie van één af ander virus dat ons thuis opsluit of wordt de aarde overvallen door buitenaardse wezens. Waarom dan toch dit doel?

Ik denk dat dit doel mij helpt om gezond te leven. Het drie tot vier keer per week 7 km hardlopen zal niet gauw zorgen voor overbelasting of overtraining, maar het maakt wel dat ik die keren naar buiten ga en in beweging ben. Om dit te kunnen doen zal ik toch ook op mijn gewicht moeten blijven letten en dus zorgen voor een gezonde voeding. Kortom , bewegen en gezond eten. Volgens mij is het helemaal niet zo’n belachelijk doel, hoewel er natuurlijk nog wel wat meer bij komt kijken dan ik hier kort beschrijf. Het enige is, ik moet natuurlijk wel 100 worden.

Ik zal nu wekelijks een blog schrijven hoe het gaat en wat ik doe. Mocht je niet kunnen wachten tot 11 augustus 2061 dan kun je ook meelopen op 11 augustus 2031 ( 70 jaar ) of 11 augustus 2038 ( 77 jaar ) of gewoon gezellig op alle dagen tussen nu en 11 augustus 2061 als ik de 7 km loop.

30 Minuten

Hij brabbelde iets terug van goedemorgen. Zoiets als baby’s doen als ze een paar maanden oud zijn. Niet dat ik het kon verstaan, maar het moest wel zoiets zijn als antwoord op mijn goedemorgen. Nou vroeg ik mij af of het voor hem wel een goedemorgen was, want hij keek alsof het carillon van de Pieterskerk op volle sterkte in zijn hoofd speelde. Rustig dribbelde ik verder richting Herenstraat.

Voor mij was het wel een goede morgen. Ik had goed geslapen en was wakker geworden van mijn telefoon. Gisteravond voor het slapen gaan vergeten het geluid van whatsapp uit te zetten en zo ontdekte ik dat ook op zondagmorgen het appverkeer al om 07:00 uur begint. Nadat ik nog even was blijven liggen, eruit gegaan om thee te zetten. Nog een paar artikelen uit de zaterdagkrant gelezen, wat je eigenlijk een week lang kan doen voor je hem misschien uit hebt, mijn hardloopoutfit aangetrokken en de deur achter mij dichtgetrokken om een rondje te gaan hardlopen.

Met mijn kuit gaat het heel goed. In mijn vorige blog schreef ik dat ik hem niet voelde en dat is nog steeds het geval. Ik heb wel besloten om het een tijdje rustig aan te doen. Hiermee bedoel ik in een voor mij rustig tempo, geen interval en niet langer dan 30 minuten. Als ik mij het goed herinner komen die 30 minuten ook terug in een advies van de gezondheidsraad over beweging. Ben dus helemaal goed bezig.

Ik dribbelde dus door de Herenstaat nar de Doezastraat. De terrassen die gisteravond nog goed bezet waren, waren nu nog leeg. Geen aanmoedigde , goedkeurende of meewarige blikken deze keer. Ik liep lekker en merkte al gauw dat het tempo omhoog ging. Mijn kuit accepteerde dit verhoogde tempo wel, maar mijn verstand zei me, niet doen. Verstandig als ik ben nam ik het tempo terug en liep door. Ik hoorde een kerkklok luiden. Kon niet bepalen waar hij nou vandaan kwam, maar stond wel opeens bij de Pieterskerk.

Het werd tijd om na te denken over terug te gaan, anders zou ik meer dan die 30 minuten lopen. Nou is een paar minuten minder of meer geen punt, maar overdrijven was nou ook weer niet nodig. Een boogje gemaakt naar de Rapenburg en door de Kaiserstraat weer richting huis. Na 30 minuten zag ik mijn appartement en het laatste stukje gewandeld .

Ik had een heerlijke zondagochtend loop gedaan. Ik blij, mijn kuit blij en mijn hart had zich met een gemiddelde hartslag van 113 ook niet te zeer vermoeid. Nu een cappuccino maken. Of eerst douchen en op een terras ééntje bestellen? Kijken naar hardlopers die voorbij komen.

De kei

Soms loop ik anders. Daarmee bedoel ik niet een andere snelheid of andere afstand. Met dit soms loop ik anders bedoel ik met mijn ogen. Mijn ogen zijn dan op zoek. Ik loop dan kris kras door de stad en mijn ogen zijn dan op zoek naar dat momentje van geluk. Ondertussen heb ik een beetje gevoel gekregen voor de kansrijke plekjes. Vandaag zag ik er weer één.

Een tijdje geleden zat ik op een terras en kwam de serveerster mijn bestelling brengen. Thee en appelgebak met slagroom. Dit was aanleiding voor mijn buurvrouw om hier een opmerking over te maken. Niet vervelend , maar in de trant van “dat ziet er lekker uit” . Dit was het begin van een gesprek. Zij wilde de mensen in de Corona periode graag een momentje van geluk geven en was begonnen met kleine keitjes te schilderen . Die legde ze her en der in de stad neer. Ze een beetje te verstoppen, maar ook weer niet te moeilijk. De mensen die ze zagen kregen dan een momentje een gelukkig gevoel. Je mocht met de kei doen wat je wilde. Laten liggen of meenemen. Ze had veel positieve reacties gekregen en die middag zou ze weer aan het schilderen gaan. Ze had een zak met keitjes naast zich liggen.

Ik liep een rustig rondje door de stad. Was de Sterrenwacht gepasseerd en bij de Hortus Botanicus ging ik naar de Rapenburg. Na nog wat links en rechtsaf slaan kwam ik bij de Hooglandse kerk. Ik was al een plekje gepasseerd waar een week terug er nog eentje lag, maar die was nu weg. Ik dribbelde rustig verder en opeens zag ik hem (of haar) Rustig liggend tussen twee stenen. Had ik harder gelopen dan had ik hem zeker gemist. Ik voelde een soort van opwinding. Mijn hart sloeg wat sneller en voelde het momentje van geluk over mij heen komen. Gestopt om te kijken, even oppakken, ronddraaien en weer neerleggen. Hopend dat iemand anders er net zo’n geluksmomentje aan beleefd als ik.

Ik liep verder. De vermoeidheid die ik voelde was geheel verdwenen en dat was meteen te merken aan mijn tempo dat omhoog ging. Deed er zelfs nog een lusje aan. Na het lopen voel ik mij altijd al goed, maar na zo’n geluksmoment loopje kan ik weer even alles aan.

Mocht je in Leiden gaan hardlopen, doe dan ook eens zo’n loopje en wie weet loop je zomaar tegen een geluksmoment aan.

Singelpark

Na ongeveer 100 meter hing ik in de reling van de brug met mijn voeten zwabberend onder mij op zoek naar houvast. Na enige seconden vonden ze die, terwijl ondertussen mijn hartslag verdubbeld en de adrenaline spiegel verhoogd was. Voorzichtig alles bewegen of er geen belemmeringen in de beweging zat. Dit was niet het geval en kon ik mijn weg vervolgen. Nu wel dubbel op mijn hoede. Dit was vanmorgen rond half 7 toen ik op weg was naar mijn werk. Ik was gewaarschuwd voor gladheid, maar het overviel me toch.

Voor vanmiddag had ik een rondje hardlopen in gedachten, maar toen ik terug naar huis wandelde voelde ik af en toe toch nog wat gladheid onder de voeten. Na een uurtje of twee thuis gezeten te hebben wilde ik toch naar buiten. De temperatuur was gestegen, dus de gladheid zou wel verdwenen zijn, maar toch het zekere voor het onzekere genomen en de hardloopschoen verwisseld met de wandelschoenen en op pad

Ik ging een stuk van de Singelpark route wandelen. Het fijne van deze route voor mij is dat ik voor de deur kan beginnen. Nu ik dit opschrijf moet ik denken aan vroeger toen ik ging langlaufen en ook keek of het appartement aan een langlauf route ( eigenlijk heet dit een langlauf loipe ) lag. Mocht er ooit nog eens genoeg sneeuw vallen dan ben ik de eerste die de langlaufski onderbind en de Singelpark route langlaufend aflegt. Vandaag dus wandelend. Ik ben de laatste jaren het wandelen steeds meer gaan waarderen. Voor mij zijn de verschillen met hardlopen dat ik met wandelen regelmatig even stil sta om ergens naar te kijken. Af en toe een praatje maak met een andere wandelaar en, zoals vandaag, een dame help met het inparkeren van haar camper. Iets anders wat ik tijdens hardlopen nooit zal doen is een versnapering kopen. zoals vandaag een koffie to go met een sneeuwkoek en dan op een bankje gaan zitten om het te nuttigen.

Het laatste stuk van de Singelpark route afgesneden en na anderhalf uur was ik weer thuis. Ik was lekker in beweging buiten geweest. Had een paar nieuwe mensen ontmoet en de sneeuwkoek ontdekt. Ik ga het wandelen naast het hardlopen opnemen in mijn bewegingsprogramma. Morgen weer een rondje hardlopen.