Eens kijken

3:08 Stond er op het klokje bij de finish. Weer niet gelukt. Zo ging het steeds bij de marathons die ik liep. Iedere keer was het de bedoeling om onder de drie uur te lopen, (sub drie heet dat tegenwoordig) maar het lukte steeds niet. Het roer moest om. In 2005 liep ik de marathon van Berlijn. Hier moest het dan gebeuren. Het andere marathonlopen. Om te beginnen moest ik langzamer beginnen, wat inhield dat de eerste paar kilometers langzamer moesten dan de snelheid die nodig was voor een sub drie. Toen ik later terugkeek waren mijn eerste drie km de langzaamste geweest. Daarnaast moest ik bij elke drankpost een bekertje water nemen en dat bekertje moest ik dan wandelend opdrinken (wel even aan de zijkant van de weg lopen om geen andere lop(st)ers te hinderen. Ik hield mij hier strak aan en tot mijn verbazing, ik voelde wel dat ik goed liep, zag ik, hoewel ik de dertig km al gepasseerd was, met regelmaat een 3:45 min/km op mijn klokje staan. Toen ik onder het finishdoek doorliep stopte mijn klokje op 2:49. Met deze zelfde strategie heb ik daarna nog regelmatig een sub 3 gelopen.

Gisteren las ik in de dagelijkse nieuwsbrief van @loopmaatjes een stukje over wandelen tijdens hardlopen geschreven door Geert Wevers. Ik moest gelijk denken aan mijn drink wandelpauzes tijdens mijn marathons. Tijdens al mijn ultralopen houdt ik ditzelfde aan met dit verschil dat ik nog langzamer vertrek en dan na een paar honderd meter in de achterste regionen loop. Begon later ook gewoon achteraan.

Eens kijken hoe dit is als ik het tijdens mijn langere duurlopen op zondag ging doen. Ik voelde er niet veel voor om na elke kilometer te gaan wandelen en om dit na elke 5 km te doen was misschien wat te ver. Als ras Hollander ga je dan met jezelf polderen en ik kwam tot een compromis. Na elke 15 minuten ging ik 60 seconden wandelen. Ik had voor vandaag een 15 min gedachten in een rustig tempo dus ik zou 5 á 6 keer kunnen wandelen. Ik moest er wel even inkomen, want de eerste keer was pas na 18 min. Na 45 minuten had ik het te pakken. Ik had ruim een uur gelopen toen ik een loopmaatje tegenkwam. Samen hebben zijn we verder gelopen. Als ik aan mijn wandelpauze toe was dribbelde zij langzaam door en omdat ik stevig doorwandelde werd het gat tussen ons niet groot en had ik haar snel weer bijgehaald. Na 1:40 uur en ruim 16 km waren we weer bij het beginpunt en kon de koffietafel aanvangen.

De reden waarom ik dit uitprobeer is om te kijken of ik op deze manier makkelijker, minder belastend, langere afstanden kan hardlopen in een rustig tempo. Lees mijn Sukkeltje en Hoe ver ? Blog van even geleden.

Mijn eerste indruk is positief. De 16 km vandaag gingen erg makkelijk. Volgende week eens een halve marathon op deze manier lopen.

Hoe ver ?

this is the longest certified footrace in the world” lees ik op de website die ik bezoek nadat ik dit filmpje ben tegengekomen op you tube. Ik heb het hier over de Self-Transcendence 3100 Mile Race. Een hardloopwedstrijd over 3100 mijl (bijna 5000 km) in New York. Er is ook een tijdslimiet. Je mag er 52 dagen over doen, waarbij je dagelijks tussen 06:00 en 24:00 uur loopt. Een rekensom verteld je dan dat je gemiddeld 96 km per dag moet lopen. 52 dagen achter elkaar. Dit jaar kwam de eerste na 48 dagen over de finishlijn.

Vanmorgen een sukkeldraf loopje gedaan in de duinen. Het was heerlijk weer, maar omdat ik in een laag tempo liep had ik toch wat meer lagen kleding aangetrokken. Waar heb ik het over als ik over een laag tempo praat? Hiermee bedoel ik een tempo dat hoort bij een hartfrequentie (HF) van rond de 70% van mijn maximale HF. In mijn geval betekend dat een HF van rond de 116 / min. Na afloop zie ik dan wel welke snelheid daar bij hoorde op dat moment. Ik heb gemerkt dat hier best nog wat variatie in kan zitten, bijv door het tijdstip van de dag, of ik een drukke dag heb gehad enz. Vandaag hoorde hier een snelheid blij van 9,2 km/uur.

Een sukkeldraf biedt je de mogelijkheid om eens rustig rond te kijken. Dit is mooi meegenomen als je , zoals ik vanmorgen in de duinen liep. Zo had ik tijd om een roofvogel die over kwam vliegen wat langer te bekijken. Je kunt natuurlijk zeggen “je kunt toch ook even stoppen” , maar om de één of andere reden doe je dat niet als je met een tempoloop bezig bent. Daarnaast kun je als je met loopmaatjes loopt makkelijker een gesprek aangaan zonder dat hijgend te moeten onderbreken. Er zit echter ook een valkuil in de sukkeldraf, namelijk dat je gaat sloffen wat blessures kan opleveren. Je moet alert blijven op je loophouding en techniek.

Nu is mijn vraag; “Hoever kan ik in een sukkeldraf lopen?”. Vanmorgen heb ik 13 km gelopen. Ik was niet moe en niet bezweet. Mijn gemiddelde HF was 115 . Stel dat ik wat eten en drinken meeneem, of geld om onderweg wat te kopen, waar ligt dan mijn grens. Dit is een mooi iets om de komende maanden uit te zoeken. Door de weeks tempo trainingen en in het weekend de sukkeldraf.

Ik kon het niet laten en heb een boek gekocht over de Self-Transcendence 3100 Mile Race. Over twee jaar ben ik 60, misschien……….. . Dromen.